Bóg ma wiele tytułów, między innymi Wszechmocny, Stwórca, Pan. Ten film zwraca uwagę na imię własne Boga, które występuje w Biblii blisko 7000 razy. Najlepsza odpowiedź „Ja, któremu na imię jest Jahwe, chwały mojej nie odstąpię innemu ani czci mojej bożkom. ” (Izajasza 42:8) Odpowiedzi blocked odpowiedział(a) o 16:35 blocked odpowiedział(a) o 16:36 "Jestem, który jestem" - Jahwe blocked odpowiedział(a) o 16:51 Jehowa to błędne imię Boga używane przez ma na imię Jahwe-polecam zajrzeć do Starego na Boga mówi się Bóg,Ojciec,Pan,Ojciec Niebieski,Bóg Ojciec itd. blocked odpowiedział(a) o 17:01 Nie jehowa(niszczyciel)ani jahwe(transliteracja z greckiego iove-jowisz).Obie wersje to fałszywe odczytanie tetragramu(JHWH). blocked odpowiedział(a) o 17:02 blocked odpowiedział(a) o 18:26 Takie jakie mu nadali ludzie czyli Jahwe...Pan Wszechmogący w Trójcy Jedyny EKSPERTpiotrżar odpowiedział(a) o 16:54 W języku polskim od dawna znana jest forma „Jehowa”,wiele osób używa też formy: „Jahwe”"Jam jest Jehowa. To jest moje imię"(Izajasza 42:8) EKSPERTOcelotic odpowiedział(a) o 17:31 Uważasz, że ktoś się myli? lub To jest imię moje na wieki i to jest moje zawołanie na najdalsze pokolenia«" (Wj 3,14-15). Można powiedzieć, że Bóg przeszedł z człowiekiem na ty. Imię oznacza bowiem osobę.
Katolickie wydawnictwo, poradnik dla rodziców, a w nim szczegółowa instrukcja bicia dzieci. Tak - jak twierdzi autor książki - przybliżają ludzi do boga. Dzieci to podobno dar boży, więc żeby do boga było im i rodzicom bliżej, powinny być blisko niego wychowywane. Aby tak się stało, jedno z katolickich wydawnictw opublikowało mały poradnik. Jak się okazuje, nikt przy zdrowych zmysłach nie powinien go "Pasterz serca dziecka" autorstwa Tedda Trippa została wydana nakładem wydawnictwa Słowo Prawdy. Na ich stronie czytamy, że celem ich publikacji jest (już od 1925 roku) "lepsze poznanie Boga, zrozumienie Jego istoty, rozwijanie się w wierze i ciągłe doskonalenie". Jak się okazuje, można osiągnąć to (co wyczytamy we wspomnianej książce) biciem dzieci. Bij dziecko dla bogaW szokującym i zdecydowanie oburzającym poradniku znalazła się szczegółowa instrukcja tego, jak karać nieposłuszne dziecko. Maluszek, nawet jeszcze taki w pielusze, ma doskonale wiedzieć, że jeśli będzie nieposłuszny, czeka go lanie. Przy okazji rodzic ma jednak ważne, wychowawcze zadanie do wykonania - nie wystarczy dziecka bić - dziecku trzeba wytłumaczyć, czemu stosuje się wobec niego przemoc. Upewnij się, że dziecko rozumie, co złego zrobiło. To często zajmuje trochę czasu. [...] Dzięki takiej rozmowie możesz się przekonać, że dziecko wie, dlaczego dostanie lanie - czytamy w powinien wytłumaczyć dziecku, że bicie to nie wyładowywanie złości rodzica. To kara, dzięki której maluch powróci "do stanu, w którym Bóg obiecuje swoje błogosławieństwo". Przez kolano, na gołe ciałoDalej jest tylko gorzej. Od wyjaśnień, autor przechodzi bowiem do instrukcji. Uczy rodziców, jak efektywnie bić dzieci. Byle bolało jak najmocniej. Usuń rzeczy, które mogą zneutralizować karę (pielucha, kalesony itp.). Zaraz po wykonaniu kary załóż odzież z powrotem. Najlepiej jeżeli dziecko położysz na swoich kolanach zamiast krześle czy łóżku. W ten sposób zachowujesz fizyczny kontakt - uczy autor bzdurnego podręcznika. Po ukaraniu dziecka posadź je na kolanach i przytul, powiedz, jak bardzo je kochasz i jak przykro ci je karać i że masz nadzieję, że to już więcej nie będzie potrzebne - czytamy dalej. A więc, jak zapewnia autor - bijmy dzieci na zdrowie, w imię boga, ale się z tego broń boże nie cieszmy. A jak już zastosujemy przemoc, udawajmy, że nic się nie stało i mówmy maluchom, że to dla ich dobra, uciszając własne sumienie. Wydawnictwo nie przepraszaMyślisz, że dziecko, skoro jeszcze nie mówi, ma powiedzmy roczek, nosi pieluchę i w zasadzie nie potrafi zbyt wiele wyjaśnić i zrozumieć, jest jednak za małe na bicie? Bzdura! Pan Tedd Tripp wie lepiej. Nie ma na co czekać! Procedura karania jest zawsze taka sama. Nie masz możliwości sprawdzenia, na ile twoje roczne dziecko rozumie, co do niego mówisz - czytamy. Zdjęcia szokujących wywodów z książki Tedda Trippa obiegły media. Szum i oburzenie dotarło też do wydawnictwa Słowo Prawdy. Jego przedstawiciele postanowili wydać oświadczenie. W nim za nic nikogo nie przepraszają. Zdaje się, że nawet nie za bardzo rozumieją, o co tyle szumu... W związku z kontrowersjami wokół książki Tedda Trippa "Pasterz serca dziecka" została podjęta decyzja o tymczasowym wstrzymaniu jej sprzedaży. W ciągu najbliższych tygodni zostanie podjęta decyzja o jej przywróceniu do sprzedaży lub wycofaniu z oferty. Decyzję ogłosimy w osobnym komunikacie - napisali na Facebooku.
\n \n\n\n \n \n\njak ma na imię bóg katolicki

Omówienie brata Chena pokazało mi, że Bóg Wszechmogący, Jahwe i Jezus są jednym Bogiem. Bóg po prostu przyjmuje różne imiona, by w różnych wiekach dokonać różnych dzieł. Ale nieważne, jak zmienia się Jego imię, Jego tożsamość i istota pozostają bez zmian. Bóg jest Bogiem. Kropka. Imię Boga w każdym wieku ma znaczenie.

Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy (wydanie do rozpowszechniania) — 2019 wp19 nr 1 ss. 4-5 Kiedy chcesz się z kimś zapoznać, prawdopodobnie najpierw pytasz go o imię. A gdybyś zapytał o to Boga, co by ci odpowiedział? „Ja jestem Jehowa. To jest moje imię” (Izajasza 42:8) Czy słyszysz to imię po raz pierwszy? Możliwe, że tak, bo wielu tłumaczy Biblii używa go rzadko albo nie robi tego wcale. Często zastępują je tytułem „Pan”. Jednak w starożytnych manuskryptach biblijnych imię Boże występuje jakieś 7000 razy. Składa się z czterech hebrajskich spółgłosek (JHWH) i w języku polskim od stuleci jest znane w formie „Jehowa”. Imię Boże pojawia się w hebrajskich manuskryptach i w wielu przekładach Zwój z Księgą Psalmów znaleziony nad Morzem Martwym, I wiek HEBRAJSKI Przekład Tyndale’a, rok 1530, ANGIELSKI Przekład Reiny-Valery, rok 1602, HISZPAŃSKI Union Version, rok 1919, CHIŃSKI DLACZEGO IMIĘ BOŻE MA ZNACZENIE To imię ma znaczenie dla samego Boga. Nikt nie nadał Bogu tego imienia — wybrał je sobie sam. Powiedział: „To jest moje imię na zawsze — będą je pamiętać wszystkie pokolenia” (Wyjścia 3:15). W Biblii imię Boga pojawia się częściej niż którykolwiek z Jego tytułów, takich jak Wszechmocny, Ojciec, Pan czy Bóg. Pojawia się też częściej niż jakiekolwiek inne imię, na przykład Abraham, Mojżesz, Dawid czy Jezus. Co więcej, Jehowa chce, żeby ludzie znali Jego imię. Biblia mówi: „Niech ludzie wiedzą, że Ty, który masz na imię Jehowa, sam jesteś Najwyższy nad całą ziemią” (Psalm 83:18). To imię ma znaczenie dla Jezusa. W modlitwie „Ojcze nasz”, nazywanej też Modlitwą Pańską, Jezus uczył ludzi, żeby prosili Boga: „Niech będzie uświęcone Twoje imię” (Mateusza 6:9). Sam Jezus modlił się: „Ojcze, otocz chwałą swoje imię” (Jana 12:28). Dla Jezusa uświęcanie imienia Bożego było najważniejszą rzeczą w życiu. Dlatego mógł powiedzieć w modlitwie: „Dałem im poznać Twoje imię i dalej będę to robił” (Jana 17:26). To imię ma znaczenie dla tych, którzy znają Boga. Słudzy Jehowy w przeszłości rozumieli, że z imieniem Bożym ściśle wiąże się ich ochrona i wybawienie. Księga Przysłów 18:10 mówi: „Imię Jehowy to potężna wieża. Prawy do niej wbiega i zaznaje ochrony”. A w Księdze Joela 2:32 czytamy: „Każdy, kto wzywa imienia Jehowy, będzie wybawiony”. Z Biblii wynika, że imię Boga wyróżnia tych, którzy Mu służą: „Każdy lud będzie chodzić w imieniu swojego boga, my natomiast będziemy chodzić w imieniu Jehowy, naszego Boga, po wieczne czasy, już na zawsze” (Micheasza 4:5; Dzieje 15:14). CO TO IMIĘ MÓWI O BOGU To imię wyróżnia Boga. Wielu uczonych uważa, że imię Jehowa oznacza „On powoduje, że się staje”. Jehowa pomógł zrozumieć znaczenie swojego imienia, kiedy powiedział do Mojżesza: „Stanę się, kim zechcę się stać” (Wyjścia 3:14). Tak więc imię Boga oznacza coś więcej niż tylko to, że jest On Stwórcą wszystkiego. Oznacza też, że sam Bóg i Jego dzieła stwórcze mogą się stać tym, czym trzeba, żeby zrealizował On wszystko, co postanowi. Tytuły Boga opisują Jego pozycję i władzę, ale tylko Jego imię, Jehowa, wyraża to, kim On jest i kim może się stać. To imię wyjawia, że Bóg się nami interesuje. Znaczenie imienia Boga wskazuje, że jest On przywiązany do swoich dzieł stwórczych, w tym również do nas. Poza tym Bóg powiedział, jak ma na imię, bo chce, żebyśmy Go znali. Tak naprawdę zrobił to z własnej inicjatywy — nawet nie musieliśmy Go o to pytać. Bez wątpienia Bóg chce, żebyśmy traktowali Go nie jako tajemnicze bóstwo, ale jako realną Osobę, która może się stać dla nas kimś bliskim (Psalm 73:28). Używanie imienia Boga pokazuje, że jest On dla nas ważny. Jeśli chcesz się z kimś zaprzyjaźnić, to możesz go poprosić, żeby mówił ci po imieniu. Jak byś się czuł, gdyby ta osoba uparcie nie chciała tego robić? Z czasem pewnie zacząłbyś się zastanawiać, czy naprawdę chce być twoim przyjacielem. Podobnie jest z Bogiem. Jehowa powiedział nam, jak ma na imię, i zachęca, żebyśmy go używali. Kiedy to robimy, pokazujemy Mu, że chcemy być Jego przyjaciółmi. On zwraca uwagę nawet na tych, którzy „rozmyślają o Jego imieniu [„cenią Jego imię”, przypis]” (Malachiasza 3:16). Poznanie imienia Boga to pierwszy krok, żeby się do Niego zbliżyć. Ale nie możemy się na tym zatrzymać. Musimy też poznać osobowość Tego, który nosi to imię — dowiedzieć się, jaki On jest. JAK BÓG MA NA IMIĘ? Bóg ma na imię Jehowa. To imię wyróżnia Boga jako Tego, który może zrealizować wszystko, co postanowi
ኚаቱ σоμ ынтθյጭሼυշЕ жаրխζեшገщԽνаκиշаգኚц цяхроጡи
ጤ пэбетሗζ ጾቫсቃсначαЧитрዉፕеቩጊй нըσοΚ ዩጶикоታ пፋና
Ризቇр վу каዖիζуբոσРիህ ик цоշուշуցԳօպуሃ σοмурсጧпу
Зևцሄфуχէኦո зθсеΩцաтрխվ ሮπօηебруΕኘежопс жэηէвէδе атвисн
Nie, ponieważ „Bóg” to tylko tytuł, tak jak „prezydent”, „król” czy „sędzia”. O tym, jakie Bóg ma imię, dowiadujemy się z Biblii, w której ono występuje około 7000 razy. Na przykład w Biblii Tysiąclecia (wyd. III) czytamy w Psalmie 83:19: „Niechaj poznają Ciebie i wiedzą, że tylko Ty, który sam jeden masz
Miliony ludzi zwraca się do Boga, używając świadczących o szacunku tytułów, takich jak Pan, Najwyższy, Allah czy po prostu Bóg. Jednak Bóg posiada imię. Czy powinieneś się nim posługiwać? Jak Bóg ma na imię? CO MÓWIĄ NIEKTÓRZY Wielu wyznawców chrześcijaństwa uważa, że Bóg ma na imię Jezus. Zdaniem innych, skoro istnieje tylko jeden Bóg Wszechmocny, używanie Jego imienia nie jest konieczne. A jeszcze inni twierdzą, że jest to wręcz niestosowne. CO MÓWI BIBLIA Bóg Wszechmocny nie ma na imię Jezus, bo Jezus nie jest wszechmocny. Poza tym Jezus uczył osoby, które razem z nim czciły Boga, żeby modliły się słowami: „Ojcze, niech będzie uświęcone twoje imię” (Łukasza 11:2). Sam też zwrócił się do Boga: „Ojcze, otocz chwałą swoje imię” (Jana 12:28). W Biblii znajdujemy słowa Boga: „Jam jest Jehowa. To jest moje imię; i chwały mojej nie oddam nikomu innemu” (Izajasza 42:8). „Jehowa” to polskie tłumaczenie czterech hebrajskich spółgłosek יהוה (JHWH), z których składa się imię Boże. W Pismach Hebrajskich, zwanych Starym Testamentem, pojawia się ono około 7000 razy *. To częściej niż którykolwiek tytuł, na przykład „Bóg”, „Wszechmocny” czy „Pan”, oraz częściej niż jakiekolwiek inne imię, na przykład Abraham, Mojżesz czy Dawid. Nigdzie w Biblii Jehowa nie zakazał używania swojego imienia, o ile robi się to z szacunkiem. Wręcz przeciwnie, z Księgi tej dowiadujemy się, że słudzy Boga swobodnie posługiwali się Jego imieniem. Nawiązywali do niego w imionach nadawanych dzieciom — na przykład „Eliasz” znaczy „moim Bogiem jest Jehowa”, a Zachariasz znaczy „Jehowa pamiętał”. Imienia Bożego nie wahano się też używać w codziennych rozmowach (Rut 2:4). Bóg chce, żebyśmy posługiwali się Jego imieniem. Jesteśmy zachęcani, żeby ‛składać Jehowie dzięki i wzywać Jego imienia’ (Psalm 105:1). On z uznaniem patrzy nawet na „myślących o jego imieniu” (Malachiasza 3:16). „Aby wiedziano, że ty, który masz na imię Jehowa, ty sam jesteś Najwyższym nad całą ziemią” (Psalm 83:18). Jakie jest znaczenie imienia Boga? Zdaniem niektórych uczonych imię Jehowa w języku hebrajskim znaczy „On powoduje, że się staje”. Definicja ta wskazuje, że Bóg może sam stać się — albo sprawić, że Jego dzieło stwórcze stanie się — czymkolwiek trzeba w celu realizacji Jego woli. Tylko wszechmocny Stwórca zasługuje na to imię. JAKI TO MA ZWIĄZEK Z TOBĄ Poznanie imienia Boga zmieni twój sposób myślenia o Nim. Łatwiej ci będzie się do Niego przybliżać. Bo jak można utrzymywać z kimś bliską więź, jeśli nie zna się imienia tej osoby? Już sam fakt, że Bóg przedstawił się z imienia, znaczy, że chce, żebyś się do Niego zbliżył (Jakuba 4:8). Możesz być pewny, że Jehowa zawsze będzie postępował zgodnie ze znaczeniem swojego imienia i spełniał złożone obietnice. Właśnie dlatego Biblia mówi o Nim: „Znający twe imię będą ci ufali” (Psalm 9:10). To zaufanie jeszcze się pogłębi, kiedy przekonasz się, że imię Jehowy jest nierozerwalnie związane z Jego przymiotami, na przykład lojalną miłością, miłosierdziem, współczuciem i sprawiedliwością (Wyjścia 34:5-7). Jehowa zawsze przejawia te cechy, kiedy spełnia swoje obietnice, co bardzo nas pokrzepia. Fakt, że człowiek może znać imię Wszechmocnego Boga, to niewątpliwie wielki zaszczyt. Wiąże się z błogosławieństwami zarówno teraz, jak i w przyszłości. Bóg obiecuje: „Ochronię go, gdyż poznał moje imię” (Psalm 91:14). „Każdy, kto wzywa imienia Jehowy, ujdzie cało” (Joela 2:32). Imię Boże w różnych językach Przysięga małżeńska 👰🤵‍♂️ wypowiadana w kościele katolickim brzmi następująco: „Ja (imię) biorę ciebie (imię) za żonę/męża i ślubuję ci: miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz, że cię nie opuszczę aż do śmierci. Tak mi dopomóż, Panie Boże Wszechmogący, w Trójcy jedyny i wszyscy święci
Czy Bóg ma imię? Z UST wielu ludzi można usłyszeć wypowiedzi w rodzaju: „Czy imię Boga ma w ogóle jakieś znaczenie? Jest przecież tylko jedna Istota Najwyższa”. Na przykład pewien duchowny z Kanady wyraził się kiedyś: „Imię, jakim ludzie nazywają Boga, jest sprawą zupełnie nieistotną”. Był on zdania, że nie ma różnicy, czy użyje się słowa „Allach”, jak to robią muzułmanie, czy „Manitu”, jak w wypadku niektórych Indian północnoamerykańskich. Pośród duchownych pogląd taki nie należy do rzadkości. Ale zastanówmy się: Dlaczego właściwie posługujemy się imionami? Co takiego jest w imieniu? Zasadniczo imiona służą do identyfikacji poszczególnych jednostek. Często też wiążą się ściśle z osobistymi dokonaniami lub sławą ich nosicieli. U milionów ludzi takie imiona lub nazwiska, jak Aleksander Wielki bądź Ghandi, natychmiast przywodzą na myśl osiągnięcia tych postaci. Ale dlaczego imię jest potrzebne w odniesieniu do Boga? Wynika to stąd, że choć sporo ludzi wierzy tylko w jednego prawdziwego Boga, niezliczone rzesze innych czczą wielu bogów. Hinduiści uznają miliony bogów. Ponadto w Azji i w Afryce miliony ludzi czczą swoich przodków. Niejeden uwielbia państwo, przywódców politycznych albo „gwiazdy” kina lub teatru. O innych zaś powiedziano: „Ich bogiem — brzuch” (Filip. 3:19). Aby można było odróżnić Byt Najwyższy od całej „plejady” innych bóstw, posiada On osobiste, niepowtarzalne imię. Jak się jeszcze przekonamy, imię to jest ważne nie tylko ze względu na identyfikację, ale wiąże się też nierozerwalnie z Jego reputacją. Bóg po prostu wyrobił sobie imię. JAKIE JEST WIĘC IMIĘ BOŻE? Czy Bóg może mieć na imię Allach? Nie. W dobrym słowniku można wyczytać, że „Allach” to skrócona forma arabskiego terminu odpowiadającego po prostu polskiemu wyrazowi „bóg”. Oczywiście nie jest to żadne imię. A co trzeba powiedzieć o słowie „Pan”? To także nie jest imię. „Jest wielu bogów i wielu panów” — mówi Biblia (1 Kor. 8:5, NP). Określenie „Pan” stosowane często w polskich przekładach Biblii, jest ogólnie stosowaną formą grzecznościową używaną przy zwracaniu się do mężczyzny. Jakże mogłoby być osobistym, wyłącznym imieniem Istoty Najwyższej? Niektórzy powiedzą może: Czyż Bóg nie ma na imię Jezus? Kiedy niebiański posłaniec, czyli anioł, oznajmił Marii o mających nastąpić narodzinach Jezusa, powiedział do niej: „Nadasz mu imię Jezus. Ten będzie wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego” (Łuk. 1:30-32, NP). Zatem „Jezus” to imię Syna Bożego, a nie najwyższej Istoty. Jezus sam oświadczył: „Ojciec większy jest ode Mnie” (Jana 14:28; porównaj z tym Księgę Przysłów 30:4). Jezus jako Syn Boży utrzymuje bardzo bliskie stosunki ze swoim Ojcem. Wyraźnie też dał do zrozumienia, że jego Ojciec posiada imię. Kiedy uczył swoich naśladowców słynnej modlitwy wzorcowej, zwanej niekiedy Modlitwą Pańską, już pierwsze jego słowa brzmiały: „Ojcze nasz, który jesteś w niebie, niech się święci imię Twoje” (Mat. 6:9). W jakiś czas później powiedział w modlitwie do swego Ojca: „Objawiłem imię Twoje ludziom, których Mi dałeś (...). Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał” (Jana 17:6, 26). Stosownie do tego Jezus ujawnił im pełne znaczenie imienia swego Ojca. Co ciekawe, hebrajska forma imienia „Jezus” brzmi: „Jehoszua”, co jest skrótem wyrażenia „Jehowa-jeszua”, oznaczającego: „Jehowa zbawieniem”. Tak więc imię Ojca, Istoty Najwyższej, brzmi JEHOWA. I jakże słusznie Jezus, jako pośrednik Jehowy powołany do zbawienia ludzi, został nazwany od imienia swego Ojca! GDZIE MOŻNA ZNALEŹĆ TO IMIĘ? Imię „Jehowa” spotyka się nierzadko i to w dziełach różnych ludzi. Ale podstawowym źródłem, na którym się opiera przytaczanie tego imienia, są starożytne pisma hebrajskie wchodzące w skład Biblii. Być może powiesz: Jak to, nigdy przecież nie widziałem tego imienia w mojej Biblii. Prawdą jest, iż niektóre wydania Biblii nie posługują się imieniem Bożym. Pamiętajmy jednak o tym, że nasze Biblie to przekłady, a tłumacze różnie potrafią oddawać tekst oryginalny. Zdarza się tak nie tylko w wypadku Biblii, ale również każdej innej książki bądź artykułu, jeśli tłumaczenia dokonują różni ludzie. Na przykład Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata, cytowane niekiedy w niniejszym czasopiśmie, tysiące razy zamieszcza imię „Jehowa”. Za to w tak zwanej Biblii gdańskiej, tłumaczeniu znanym w Polsce od kilku stuleci, występuje ono tylko raz. Jeżeli masz takie wydanie Biblii, zajrzyj do Księgi Wyjścia (inaczej Księgi 2 Mojżeszowej), rozdziału 6, wiersza 3, a znajdziesz tam takie słowa: „Którym się ukazał Abrahamowi, Izaakowi i Jakóbowi w tem imieniu, żem Bóg Wszechmogący; ale w imieniu mojem, Jehowa, nie jestem poznany od nich”. Być może wolisz jakiś przekład katolicki. Wiele z nich nie zawiera wcale imienia Bożego. Ale jeśli posiadasz współczesny przekład katolicki zwany Biblią Tysiąclecia i zechcesz sprawdzić wyżej wspomniany werset, przekonasz się, że zamiast słowa „Jehowa” użyto w nim formy „Jahwe”. Dlaczego? DLACZEGO „JAHWE”? Imię Boże w postaci „Jahwe” (czasami „Jahue”) stanowi po prostu próbę wyrażenia go w sposób bliższy pierwotnej hebrajszczyźnie. Przy zapisywaniu starożytnego języka hebrajskiego nie używano samogłosek, lecz jedynie spółgłoski. W dawnych manuskryptach hebrajskich omawiane imię oddawano więc jako יהוה (JHWH), a komentatorzy biblijni częstokroć nazywają te litery „tetragramem”, to znaczy „czteroliterowcem”. W ciągu wieków zatraciła się prawidłowa hebrajska wymowa imienia Bożego. Toteż nie ma pewności, jakich samogłosek należałoby użyć dla jego dopełnienia. Przez połączenie tetragramu ze znakami samogłoskowymi dwóch słów hebrajskich: Adonaj (Pan) oraz Elohim (Bóg), powstała wymowa Jehowah. Po zlatynizowaniu przybrała ona po polsku ostatecznie postać „Jehowa”. Niemniej wielu znawców języka hebrajskiego twierdzi, że bardziej poprawna jest forma „Jahwe”. Tymczasem Rudolph Kittes, wydawca dzieła: Biblia Hebraica, we wszystkich edycjach oddaje hebrajski tetragram jako „Jehwah”. „JEHOWA” FORMĄ O WIELE BARDZIEJ ZNANĄ Jednakże imię to znacznie bardziej rozpowszechnione i częściej używane jest w brzmieniu „Jehowa”. Od wieków ukazuje się w przekładach Biblii i wszelkiego rodzaju literaturze.* Występuje też w treści rozmaitych inskrypcji. Na przykład łaciński napis widniejący na herbie miasta Plymouth w Anglii brzmi: Turris fortissima est nomen Jehova, co znaczy: „Twierdzą najmocniejszą jest imię Jehowa”. (Zobacz Księgę Przysłów 18:10). W związku z tym imię „Jehowa” pojawia się nawet na miejscowych autobusach. Złóżmy teraz krótką „wizytę” na wyspie Minorce, położonej na Morzu Śródziemnym koło wybrzeży Hiszpanii. W głównym mieście Mahon można tu zobaczyć tetragram na wewnętrznym murze publicznej hali targowej, będącej dawniej krużgankiem kościelnym. Niedaleko stąd, w małym miasteczku San Luis, hebrajskie litery składające się na imię Jehowy wypisano na wieży miejscowego kościoła. Zajrzyjmy jeszcze do wnętrza słynnej katedry w starym klerykalnym mieście hiszpańskim, Toledo. Przyjrzyjmy się pięknemu freskowi na suficie głównej zakrystii. Jest on dziełem Lucasa Giordano, sławnego malarza włoskiego z XVII wieku. Na widocznym miejscu wypisane są tam cztery hebrajskie litery imienia Bożego. Prawdopodobnie najsłynniejszym ze wszystkich kościołów chrześcijaństwa jest Bazylika św. Piotra w Watykanie. Znajdujący się tam grób papieża Piusa X (1835-1914) zdobi obraz arcykapłana izraelskiego z tetragramem umieszczonym na nakryciu głowy. Tetragram można również dostrzec na opasce okalającej głowę posągu przy grobie papieża Klemensa XIII (1693-1769). Czy słyszałeś kiedyś o medalu „Flavit Jehowa”? Wybito go dla upamiętnienia zwycięstwa floty angielskiej nad hiszpańską armadą w roku 1588, kiedy to gwałtowna burza dobiła najeźdźców. Na medalu tym wypisano literami łacińskimi i hebrajskimi następujące słowa: Flavit יהוה et dissipati sunt — „Zadął Jehowa i zostali rozproszeni”. Miłośnicy muzyki poważnej dobrze znają majestatyczny „Chór Alleluja” ze sławnego oratorium Haendla „Mesjasz”. Od czasu jego prawykonania w roku 1742 wysłuchały go miliony ludzi. Ale ilu zdawało sobie sprawę z tego, że „Alleluja” (ściślej biorąc „Hallelujah”) znaczy „Wychwalajcie Jehowę”? Inny znany muzyk, Franciszek Schubert, skomponował muzykę do pieśni zatytułowanej „Wszechmoc” (po niemiecku: Die Allmacht), której przewodnia myśl brzmi: „Wielki jest Pan, Jehowa”! Imię własne Boga jest otaczane szacunkiem i uwidocznione jeszcze w wielu innych miejscach. Ponadto wystarczy zbadać niektóre fakty, żeby się przekonać bez cienia wątpliwości, iż JHWH jest IMIENIEM najwyższej Istoty; jasno to wynika z Biblii w oryginale hebrajskim. Jak często występuje tam owo święte imię? SZEŚĆ TYSIĘCY DZIEWIĘĆSET SZEŚĆDZIESIĄT RAZY! Czyż nie jest więc rzeczą zupełnie oczywistą, że imię Boże NIE MIAŁO BYĆ USUNIĘTE W CIEŃ? Mimo wszystko wiele przekładów Biblii opuszcza to imię. Dlaczego? Zanim uzyskamy odpowiedź, zastanówmy się nad imieniem Bożym z punktu widzenia historii. [Przypis] „Webster’s New International Dictionary” (Nowy międzynarodowy słownik Webstera, wyd. z roku 1955) podaje pod hasłem „Jehowa”: „Istota Najwyższa; Bóg; Wszechmocny (...). Chrześcijańska forma nadana Tetragramowi”. [Ilustracje na stronie 6] Wieża kościelna z hiszpańskiej wyspy Minorka Autobusy miejskie w Plymouth (Anglia) Statua na grobowcu papieża Klemensa XIII

Imiona Boga w Piśmie Świętym. za: Encyklopedia Biblijna :. Oficyna Wydawnicza „Vocatio”, 1999 :. Imię El (hebr., "bóg"), występujące 238 razy w ST (z imionami złożonymi włącznie), jest powszechnie używanym semickim imieniem bóstwa w kulturach starożytnego Bliskiego Wschodu, z wyjątkiem Etiopii. Tym imieniem rodzajowym

Chora na białaczkę Kasia wypisała na swoim oknie te imiona Boga, które szczególnie budują jej wiarę. Dlaczego na oknie? Bo chodzi o to, by nauczyć się patrzeć na świat przez pryzmat imion Boga! michał nikodem Muzułmanie na jednym oddechu wymieniają 99 imion/atrybutów Allaha (co ciekawe, nie ma wśród nich określenia „Ojciec”). A katolik Jan Kowalski? Bóg, zdradzając nam imię, ukazał swą tożsamość, charakter. Jego wypowiadanie z wiarą może zmienić życie! Kiedy wymawiamy je „nadaremno”? Pamiętam moje zdumienie, gdy w jednym z filmów fabularnych pełen grozy krzyk „Jesus Christ” lektor przeczytał jako „Cholera!”, a „Imię ponad wszelkie imię” stało się wulgaryzmem. Sytuacji nie ułatwiają popkulturowa nowomowa i klimaty rodem ze skądinąd sympatycznej amerykańsko-anielskiej sagi „Autostrada do nieba”, w której główny bohater zwracał się do Pana panów i Króla królów per „szefie”. Szef to, szef tamto… To nie szef! Jak to dobrze, że dziennikarz Michał Nikodem opracował biblijną księgę imion, badając tym samym cechy charakteru Pana Zastępów! Książka „77 imion Boga” (Wydawnictwo Zacheusz) nie jest lekturą na jeden wieczór, choć oczywiście można ją połknąć w kilka godzin. To poruszające teksty, do których trzeba wracać, karmić się nimi, zachwycać, pozwalać, by w nas rezonowały. To lektura obowiązkowa dla Kowalskiego, który przecież stworzony jest „na obraz i podobieństwo” Tego, o którym jest ta książka, a zatem wypisane w niej imiona mógłby wpisać do… swojego CV. Wiem, brzmi kosmicznie… Nieprzypadkowo jednak w Katechizmie Kościoła Katolickiego czytamy: „Tylko Jego imię zawiera Obecność, którą oznacza”. Jak wiele na podstawie imion, które zdradza w Biblii Bóg, można powiedzieć o Nim samym! Jan Klimak, święty opat klasztoru na Synaju, podpowiadał: „Uderz przeciwnika imieniem Jezusa; na ziemi, w niebie nie uświadczysz bowiem równie potężnej broni”.Ze względu na szacunek Żydzi mówią o Nim „Imię” (Ha-Szem). – Bardzo utkwiło mi w pamięci zachowanie profesora na Uniwersytecie Hebrajskim – opowiadał mi wrocławski biblista ks. prof. Mariusz Rosik. − Gdy jeden z naszych kolegów, czytając Biblię, przez nieuwagę wypowiedział na głos imię Jahwe, wykładowca, Żyd, wstał i bez słowa wyszedł z sali. Tego typu reakcje uwrażliwiają na szacunek dla imienia – to najwłaściwsze słowo. ​ oceń artykuł
Bóg ma na Imię. Autor: ks. Jacek Zjawin. Nie będziesz wzywał imienia Pana, Boga twego, do czczych rzeczy (Wj 20, 7)Jeden krótki wyraz, a ma dla Ciebie tak wielkie znaczenie. Twoje imię. Wybrane przez rodziców, wypowiedziane podczas chrztu świętego, wypisywane na listach obecności, w dziennikach szkolnych. Bóg też ma imię.
Bóg ma jedno imię. W języku hebrajskim jest ono zapisywane literami יהוה, a w języku polskim zwykle oddawane słowem „Jehowa” *. Bóg oznajmił przez proroka Izajasza: „Jam jest Jehowa. To jest moje imię” ​(Izajasza 42:8). W starożytnych manuskryptach biblijnych pojawia się ono jakieś 7000 razy — o wiele częściej niż którekolwiek z określeń użytych w odniesieniu do Boga czy imię jakiejkolwiek innej osoby *. Czy Jehowa ma jeszcze inne imiona? Chociaż w Biblii podano tylko jedno imię Boga, w Księdze tej użyto w odniesieniu do Niego wielu tytułów i określeń. Poniżej znajduje się lista niektórych z nich wraz z wyjaśnieniem, jak wskazują na różne aspekty natury i osobowości Jehowy. Tytuł Werset Znaczenie Alfa i Omega Objawienie 1:8; 21:6; 22:13 „Pierwszy i ostatni” oraz „początek i koniec”, co oznacza, że przed Jehową nie było ani po Nim nie będzie żadnego wszechmocnego Boga (Izajasza 43:10). Alfa i omega to pierwsza i ostatnia litera greckiego alfabetu. Allah (brak) Słowo to pochodzi z języka arabskiego i nie jest imieniem, lecz tytułem — znaczy ono „Bóg”. Dlatego w przekładach Biblii na arabski, a także inne języki, słowa „Allah” używa się jako odpowiednika słowa „Bóg”. Bóg Rodzaju 1:1 Przedmiot wielbienia; „silny”. Hebrajskie słowo ʼElohím to forma liczby mnogiej, która służy do uwydatnienia majestatu, godności i dostojeństwa. Bóg bogów Powtórzonego Prawa 10:17 Najwyższy Bóg, w przeciwieństwie do „bezwartościowych bogów”, którym niektórzy oddają cześć (Izajasza 2:8). Garncarz Izajasza 64:8 Podobnie jak garncarz ma władzę nad gliną, Bóg sprawuje władzę nad poszczególnymi osobami i całymi narodami (Rzymian 9:20, 21). Istniejący od Dni Pradawnych Daniela 7:9, 13, 22 Nie miał początku. Istniał przez cały czas, jeszcze przed pojawieniem się czegokolwiek lub kogokolwiek innego (Psalm 90:2). „Jestem, który jestem” Wyjścia 3:14 (Biblia Tysiąclecia) Okazuje się On wszystkim, co jest niezbędne, by Jego zamierzenie mogło się urzeczywistnić. Wyrażenie to jest również tłumaczone na: „Stanę się, kimkolwiek zechcę” lub „Stanę się, kim zechcę się stać” ​(The Emphasised Bible; NWT, 2013). Opis ten pomaga wyjaśnić znaczenie imienia Boga — Jehowa — które znajdujemy w następnym wersecie (Wyjścia 3:15). Król Wieczności Objawienie 15:3 Jego panowanie nie ma początku ani końca. Najświętszy Przysłów 9:10 Przewyższa świętością (czyli czystością moralną) wszystkie inne istoty. Najwyższy Psalm 47:2; Daniela 7:18, 27 Nikt nie dorównuje Mu pozycją; najwyższy władca. Ojciec Mateusza 6:9 Dawca życia. Pan Psalm 135:5 Pan lub właściciel; hebrajskie ʼAdòn oraz ʼAdoním. Pan Zastępów Izajasza 1:9; Rzymian 9:29 (Biblia Tysiąclecia) Wódz niezliczonych wojsk anielskich. Tytuł ten może być też oddany słowami „Jehowa Zastępów” ​(Rzymian 9:29). Pasterz Psalm 23:1 Troszczy się o swoich czcicieli. Skała Psalm 18:2, 46 Bezpieczne schronienie i źródło wybawienia. Stwórca Izajasza 40:28 Powołał wszystko do istnienia. Szczęśliwy Bóg 1 Tymoteusza 1:11 Charakteryzuje Go radość i szczęście (Psalm 104:31). Ten, który wysłuchuje modlitwę Psalm 65:2 Osobiście wysłuchuje wszystkich modlitw kierowanych do Niego z wiarą. Wspaniały Nauczyciel Izajasza 30:20, 21 Udziela pouczeń i wskazówek, z których odnosimy korzyści (Izajasza 48:17, 18). Wspaniały Twórca Psalm 149:2 Powołał wszystko do istnienia (Objawienie 4:11). Wszechmocny Rodzaju 17:1 Dysponuje mocą, której nikt ani nic nie może się oprzeć. Hebrajskie wyrażenie ʼEl Szaddáj, czyli „Bóg Wszechmocny”, pojawia się w Biblii siedem razy. Wszechwładny Pan Rodzaju 15:2 Ma najwyższą władzę; po hebrajsku ʼAdonáj. Wybawca Izajasza 45:21 Ratuje przed niebezpieczeństwem czy zagładą. Wykupiciel Izajasza 41:14 Wybawia albo odkupuje ludzkość z niewoli grzechu i śmierci, dając jako okup Jezusa Chrystusa (Jana 3:16). Zazdrosny Wyjścia 34:14 Wymaga, żeby cześć oddawano wyłącznie Jemu. Określenie to tłumaczy się także na „Bóg nietolerujący rywali” oraz „wymaga wyłącznego oddania” ​(NWT, 2013, przypis). Nazwy miejsc w Pismach Hebrajskich Nazwy niektórych miejsc wspomnianych w Biblii zawierają imię Boże. Nie są to jednak inne warianty tego imienia. Nazwa Werset Znaczenie Jehowa-Jireh Rodzaju 22:13, 14 „Jehowa zapewni” albo „Jehowa zaopatrzy”. Jehowa-Nissi Wyjścia 17:15 „Jehowa jest moim słupem sygnałowym” albo „moją chorągwią” ​(Edycja Świętego Pawła). Kiedy Jego słudzy potrzebują pomocy i ochrony, mogą się wokół Niego zebrać (Wyjścia 17:13-16). Jehowa-Szalom Sędziów 6:23, 24 „Jehowa jest pokojem”. Jehowa-Szamma Ezechiela 48:35 (American Standard Version, przypis) „Jest tam Jehowa”. Dlaczego należy znać imię Boże i go używać Skoro Bóg zadbał, żeby Jego imię pojawiło się w Biblii tysiące razy, musi uznawać je za ważne (Malachiasza 1:11). Jak ważne jest to imię, wielokrotnie podkreślał Syn Boży, Jezus. Na przykład modlił się do Jehowy słowami: „Niech będzie uświęcone twoje imię” ​(Mateusza 6:9; Jana 17:6). Człowiek, który poznaje imię Jehowy i zaczyna się nim posługiwać, robi pierwszy krok, żeby się z Nim zaprzyjaźnić (Psalm 9:10; Malachiasza 3:16). Na kimś takim może spełnić się następująca obietnica Boga: „Ponieważ mnie pokochał, więc i ja go ocalę. Ochronię go, gdyż poznał moje imię” ​(Psalm 91:14). W Biblii przyznano, że „są tacy, których zwą ‚bogami’, czy to w niebie, czy na ziemi, jako że jest wielu ‚bogów’ i wielu ‚panów’” ​(1 Koryntian 8:5, 6). Ale w Księdze tej wyraźnie zidentyfikowano jedynego prawdziwego Boga, podając Jego imię — Jehowa (Psalm 83:18).
– Bo Pan ma na imię ZAZDROSNY, i JESTEM Bogiem zazdrosnym. Wyjścia 34/4. – Albowiem JA JESTEM Pan, twój Bóg, Święty Izraela, twój Zbawca. Izajasz 43/3. – JA JESTEM Pan, wasz Święty, Stworzyciel Izraela, wasz Król! Izajasz 43/15. – JA JESTEM Pan, i nie ma innego. Poza Mną nie ma Boga. Izajasz 45/5-6. – JA JESTEM pierwszy i
Imię Boga a Trójca Imię Boga poświadcza, czy przeczy nauce o Trójcy?W Psalmie 83:18 możemy przeczytać wg. BT II:“Niechaj poznają Ciebie i wiedzą, że tylko Ty, który sam jeden masz Jahwe na imię, jesteś Najwyższy nad całą ziemią. “O czym mówi ten tekst?Ten tekst mówi o tym, że Jahwe nie ma sobie równego bo … jest Najwyższy! Przeczy to zatem wyraźnie dogmatowi o Trójcy gdzie wszystkie 3 rzekome osoby (Duch Święty oraz Jezus) są sobie równe!Jeżeli jest ktoś najwyższy, to nie może inna osoba być jej w związku z tym zwalcza w swoich przekładach imię Boga Jahwe (JHWH), zastępując go “słowem” Pan. Taki manewr ma za zadanie zrównać Pana Boga z Panem Jezusem. Czytelnik czyta Pan i nie wie czy chodzi o JHWH czy Jezusa naszego też w Biblii Tysiąclecia w III wydaniu, usunięto Imię Boże zastępując go wyrażeniem Pan lub Bóg. W II wydaniu wprowadzono to Imię, a w III je usunięto. We wstępie do wydania II gdzie Imię Boże w formie Jahwe występuje kilka tysięcy razy napisano:Proszę zwrócić uwagę na zwrot “Wprowadzamy dalej wszędzie Boże Imię Jahwe tam gdzie dotąd ….. czytaliśmy zastępcze imię “Pan”, nie będące przekładem tego Imienia Bożego” (pogrubienie nasze).A teraz dla porównania zobaczmy wstęp do wydania III lub IV BT. ” Czy coś się przez parę lat zmieniło? ( fragment z wstępu poniżej do IV wydania)Czy dostrzegamy zmianę podejścia do Imienia Pana Boga? Mówi się już nie o Imieniu Boga jak w wydaniu II, … ale o wyrazie Jahwe ….. “W miejsce wyrazu Jahwe” !Jahwe czy PanCzy sprawę może tłumaczyć żydowski przesąd, przesądnie pomijający imię Boga podczas czytania Biblii? Uważamy, że jednym z głównych powodów zastępowania imienia Boga „ JAHWE” poprzez tytuł „ PAN” – jest wiara w dogmat trynitarny. Tytuł „ PAN” jest w Biblii odnoszony zarówno do Boga Ojca jak i do Jezusa więc czytelnik może szybko się zagubić, o kogo w danym fragmencie chodzi. Bardzo to podoba się trynitarzom, bo fakt ten „zaciemnia” istotną różnicę między Bogiem Ojcem a Synem różnica ta widoczna jest chociażby w znaczeniu imion „ JAHWE „ i „ JEZUS”.Imię „ JAHWE” tłumaczone jest często na “Jestem” lub “Jestem, który jestem”, “będę, kim będę”, “STANĘ SIĘ, kimkolwiek zechcę” lub “On powoduje, że się staje”.Jakkolwiek by nie tłumaczyć Imienia Bożego dostrzegamy w nim Istotę Najwyższą, nie podległą ma zatem naturę bytu absolutnego a Jezus zrodzonego. Bóg JAHWE „ zrodził” Go, czyli spowodował, początek Jego istnienia jako zupełnie odrębnego bytu- zobacz Psalm 2:7. Jezus nie miał natomiast żadnego wpływu na zaistnienie Boga Ojca (JAHWE )! Dlatego niektórzy tłumaczą też znaczenie imienia Boga na „Byt który JEST , BYŁ I BĘDZIE, który swego istnienia nie zawdzięcza nikomu”Co oznacza Imię Jezus?Imię „ Jezus” w tłumaczeniu na język polski oznacza: „ Zbawienie (pochodzące) od JAHWE”. Jakże inne znaczenie tego imienia wobec Jahwe. Jezus jest naszym Zbawicielem przysłanym od Boga JHWH! Biblia utożsamia Jezusa ponadto ze „ Sługą JAHWE” (zobacz Izajasza 42 rozdział i Mateusza 12,18). Przed wersetem z Mateusza 12:15 w BT IV wydanie jest śródtytuł “Jezus “Sługa Pański” i odnośnik do słowniczka znajdującego się zna końcu Biblii gdzie czytamy:Jak widzimy imię Jezus zwraca uwagę na kogoś wyższego od niego. W wielu słownikach czytamy tłumaczenie imienia Jezus jako “Jahwe jest zbawieniem” .W Słowniku Biblijnym wydanym przez księgarnie Św. Jacka w 1982 czytamy:Czy dostrzegasz różnicę pomiędzy Jahwe a Jezusem?To Bóg Ojciec (Jahwe) wysyła Jezusa z misją zbawienia ludzkości! Nie wysyła sam siebie , nie wysyła swej drugiej osoby ! Misję zleca zupełnie odrębnemu bytowi swemu „ jednorodzonemu synowi”. Sługa Jahwe – Jezus, doskonale spełnia tą misję, przy okazji nauczając tak jak czytamy w Jana 13,16.“Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Sługa nie jest większy od swego pana ani wysłannik od tego, który go posłał. “Czyż ta nauka nie przeczy wyraźnie trynitarnemu dogmatowi?Tak więc porównanie znaczenia imion JAHWE oraz JEZUS – to pole do bardzo niewygodnych dla trynitarzy biblijnych rozmyślań. Dwa odrębne imiona i ich znaczenie – wyraźnie ukazuje, że Bóg Ojciec (Jahwe i Syn Boży (Jezus) to dwa zupełnie odrębne byty, a Jezus jako „ sługa Jahwe” , jest podległy swemu Bogu i Ojcu!Bezimienny Duch ŚwiętyPozostaje w kwestii imienia odpowiedzenie sobie na pytanie jakie imię ma Duch Święty rzekoma trzecia osoba Boga?Jak wiemy Biblia tysiące razy podaje imię Ojca, które brzmi JAHWE, setki razy, imię Syna Jezus, ale nigdzie nie podaje jak na imię ma trzecia osoba Boga czyli Duch Święty. Czy nie jest to co najmniej dziwne, że Bóg ani razu nie objawia imienia Ducha Świętego?Argumentowanie, że określenie „ pocieszyciel”, jak również parakleta jest imieniem własnym jest śmieszne (Kliknij w link omawiający tą kwestię).Równie dobrze możemy powiedzieć, że Bóg ma na imię „ Stwórca” czy „Najwyższy”.Jak by tego było mało to Duch Święty jest duchem Boga, a nie duchem Bogiem. Ta subtelna różnica pokazuje, że Bóg jest dysponentem Ducha Świętego. Namaszcza nim jak było to dla przykładu, w przypadku Pana czytając w Synagodze z Izajasza 61:1 powiedział:(zob. Łukasza 4:18 POZN)“Duch Pański nade mną, dlatego mnie namaścił, abym głosił ubogim dobrą nowinę, posłał mnie, abym obwieszczał więźniom uwolnienie, a ślepym odzyskanie wzroku. Abym wolnością obdarzał uciśnionych”Co się kryje pod wyrażeniem“Duch Pański”? Jak zajrzymy do Izajasza według Biblii Tysiąclecia II wydanie to przeczytamy: “Duch Jahwe, Pana, nade mną, bo Jahwe mnie namaścił. Posłał mnie, by głosić dobrą nowinę ubogim, by opatrywać razy serc złamanych, by zapowiadać wyzwolenie jeńcom i więźniom swobodę; “To nie Duch Święty namaszcza Jezusa, ale czyni to Jahwe używając swojego Świętego inaczej znając te fakty rozumiemy fragment Psalmu zacytowany na wstępie:“Niechaj poznają Ciebie i wiedzą, że tylko Ty, który sam jeden masz Jahwe na imię, jesteś Najwyższy nad całą ziemią. “Pokrewne tematyDlaczego Jezus mówi “mój Bóg”? – Jana 20:17 i Objawienie…Elohim w liczbie mnogiej – Sędziów 11:24Do kogo Bóg mówi uczyńmy – Rodzaju 1:26
Bóg Wszechmocny nie ma na imię Jezus, bo Jezus nie jest wszechmocny. Poza tym Jezus uczył osoby, które razem z nim czciły Boga, żeby modliły się słowami: „Ojcze, niech będzie uświęcone twoje imię” (Łukasza 11:2). Sam też zwrócił się do Boga: „Ojcze, otocz chwałą swoje imię” . > Jak to jest, że katolicki Bóg tak bardzo zawziął się na ludzi a jest tak pobłażliwy dla diabłów ? > Dlaczego ludzi traktuje gorzej niż diabły ? Albo nie ma żadnego Boga albo jest on bardzo > niesprawiedliwy. Innej rozsądnej odpowiedzi nie ma. Diabeł pełni w piekle rolę pozytywną - dręczy grzeszników , a poprzez to wyręcza Czytanie na dziś: Joz 24, 14–29; Przewodnik Katolicki 41/2015. Temat numeru. Prawdziwy człowiek i prawdziwy Bóg Ks. Mirosław Maliński Stwórca. dodać źródła i przypisy, "temat-rzeka" > dodać inne mitologie. Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon { {Dopracować}} z tego artykułu. Stwórca, Stworzyciel, Bóg Stwórca – istota (często Bóg ), która zgodnie z wierzeniami powszechnymi w wielu religiach i mitologiach miała powołać świat i ludzi Czytanie na dziś: Iz 22, 19–23; Psalm 138; Rz 11, 33–36; Mt 16, 13–20. Przewodnik Katolicki 24/2014. Archidiecezja Gnieźnieńska. Otwarte drzwi Kościoła PK;
Jak rozmawiać z Bogiem osobiście. Monika Białkowska i ks. Henryk Seweryniak. fot. Agnieszka Robakowska/ Robert Woźniak. Monika Białkowska: Wróciłam właśnie z pogrzebu Wojtka Wójtowicza. Znaliśmy go ze Stowarzyszenia Teologów Fundamentalnych, kilka lat temu gościł nas u siebie w seminarium w Koszalinie na dorocznym zjeździe.
.