asesura » stanowisko urzędnika sądowego bez nominacji. asesura » stanowisko urzędnika sądowego po aplikacji. asesura » stanowisko urzędnika sądu. asesura » stanowisko urzędnika sądu, który nie uzyskał jeszcze nominacji. asesura » stanowisko, urząd asesora. asesura » staż prokuratora. asesura » staż zawodowy obowiązujący

Jak dostać się na aplikację sędziowską? Odpowiedź na to pytanie jest prozaicznie prosta – wystarczy dobrze napisać egzamin wstępny. Tyle. I aż tyle. Na studiach były dziesiątki egzaminów, które trzeba było zaliczyć z pozytywnym wynikiem, lecz ten jest wyjątkowy, gdyż ma decydujący wpływ na dalszą karierę. Wielu młodych adeptów prawa stojąc przed wyborem ścieżki zawodowej zastanawia się jak się odpowiednio przygotować, aby bez problemu dostać się na wymarzoną aplikację. O swojej drodze do aplikacji opowie nam Patryk Kalinowski – aplikant sędziowski, który ze swoim wynikiem uplasował się w pierwszej dziesiątce laureatów konkursu na aplikację sędziowską i prokuratorską. Wiktoria Siedlecka: Gratuluję zdania egzaminu wstępnego na aplikację sędziowską. Jest to świeża sprawa, gdyż rozmawiamy zaledwie po kilku dniach od ogłoszenia wyników. Jakie było twoje pierwsze wrażenie jak zobaczyłeś swoje nazwisko na liście osób przyjętych? Patryk Kalinowski: Dziękuję. Przede wszystkim czuję się zaskoczony. Szczerze mówiąc to nie spodziewałem się aż tak dobrego wyniku. Byłem w pierwszej dziesiątce, co jest dla mnie niewyobrażalnym osiągnięciem. WS: To jest bardzo imponujący wynik. Na co byłeś nastawiony? PK: Przed egzaminem nasłuchałem się, że jest to bardzo trudny egzamin, że za pierwszym razem rzadko kandydaci się dostają. W tym roku okres pomiędzy obronami, a terminem egzaminu był bardzo krótki. Ja dość długo pisałem pracę magisterską, więc tym bardziej czułem presję czasu. WS: Mimo tego zdążyłeś się przygotować do egzaminu? PK: Z początku myślałem, że nie będę w stanie poświęcić tak dużo czasu na naukę, jak będzie to konieczne. Okazało się, że najważniejsze było jednak korzystanie z odpowiednich materiałów do nauki oraz dobra organizacja pracy. Wtedy jest możliwe dużo szybsze osiągnięcie oczekiwanych postępów, na co ja jestem żywym przykładem. Przed egzaminem uległem przeświadczeniu , że nakłady czasowe powinny być znacznie większe, dlatego dopuszczałem do siebie myśl, że nie pójdzie mi tak dobrze. W głównej mierze chciałem po prostu zobaczyć, jak wygląda ten egzamin oraz ile faktycznie czasu muszę poświęcić przy następnym podejściu. Na poważnie zacząłem się uczyć dopiero w połowie lipca. WS: Jaka była twoja strategia? Korzystałem ze Zbioru Ustaw wydawnictwa Ius Vitae. Są tam zaznaczone fragmenty będące podstawą prawną do odpowiedzi na pytania egzaminacyjne z poprzednich lat. To jest bardzo przydatna książka. Moim zdaniem jest niezbędna do tego, żeby skutecznie się przygotować. Można też samemu drukować ustawy, ale to jest bardzo czasochłonne. Po każdej przeczytanej ustawie robiłem testy z platformy internetowej, żeby powtórzyć to co przerobiłem oraz aby wyłapać inne istotne rzeczy, na które wcześniej nie zwróciłem uwagi. Wszystkie ustawy skończyłem czytać we wrześniu. WS: Z ilu ustaw musiałeś być przygotowany? Blisko trzydziestu. Niektóre ustawy przerabiało się godzinę, a niektóre – tak jak Kodeks cywilny – w ciągu kilku dni. Przy ponownym zapoznaniu się z daną ustawą wiedziałem mniej więcej czego mogą dotyczyć pytania, więc robiłem notatki z tego, czego nie zapamiętałem. Aby sprawdzić swoją wiedzę, podjąłem się uczestnictwa w konkursie, który miał symulować część testową egzaminu wstępnego na aplikację sędziowską. Poszło całkiem nieźle, co oznaczało, że moja strategia była skuteczna. Wciąż jednak miałem świadomość tego, że to nie jest jeszcze gwarancja sukcesu. Kiedy nadszedł termin egzaminu spotkało mnie pozytywne zaskoczenie, bo wyszedłem z niego z przekonaniem, że test był dość łatwy. Najbardziej obawiałem się drugiego etapu, czyli kazusów. Nie wiem jak to wygląda na innych uczelniach, ale na UW w trakcie studiów nie przywiązuje się dużej wagi do ich rozwiązywania . Uważam, że jest to jedna z większych bolączek tego kierunku. Na szczęście ten etap egzaminu nie był dla mnie dużo trudniejszy niż pierwszy. Nie wiedziałem jak będzie wyglądał klucz oceniania, ale okazało się, że był dość łagodny . Po pierwszym etapie byłem na dwudziestym miejscu. Spodziewałem się, że po drugim etapie spadnę przynajmniej do drugiej setki, a jak się okazało – skończyłem na dziewiątym miejscu. Podsumowując, moje przygotowania były oparte na dużej dozie niepewności. Nie wierzyłem w siebie, ale mimo to starałem się dać z siebie wszystko. Jestem bardzo zadowolony z wyniku. Na pewno niewłaściwie oceniłem, ile faktycznie trzeba się przygotowywać oraz jak szybko zapamiętuję informacje z ustawy. Jest to specyficzny materiał do nauki, bo właściwie trzeba pewne przepisy wkuwać na pamięć. WS: Wkuwać, ale jednocześnie rozumieć treść. PK: Tak. Tym bardziej, że były ustawy, które na pierwszy rzut oka nie wydawały się istotne, np. prawo geodezyjne, a jednak trzeba było je znać. Z pytań w oparciu o wiedzę z najważniejszych kodeksów nie miałem żadnych błędów. Straciłem punkty głównie na pytaniach z tych mniejszych ustaw, nie doceniłem ich. Obstawiałem, że jeśli się pojawią, to w ilości najwyżej jednego/dwóch pytań, a jak się okazało z ustawy, która ma raptem 10 artykułów, pojawiły się cztery pytania. WS: Czy twoim zdaniem ważne jest, aby robić sobie przerwy w nauce? Jakie masz z tym doświadczenie? PK: Dbałem o to, by robić sobie kilkudniowe przerwy w trakcie całej nauki. To jest naturalne, że w pewnym momencie ilość materiału do opanowania jest już przytłaczająca. Przerwa pozwala w pewien sposób sobie ugruntować wiedzę. Nie można za wszelką cenę uczyć się każdego dnia. Jak organizm daje sygnał, że jest przemęczony, to należy zrobić sobie przerwę. Warto też nie zapominać o sporcie czy kontaktach ze znajomymi. To nie jest aż tak trudny egzamin w mojej opinii. Każdy powinien sam ocenić na podstawie tego, jak sobie radził na studiach, ile faktycznie czasu powinien poświęcić przygotowaniom. Trzeba do tego podejść z rozsądkiem, jak do każdego innego egzaminu. WS: Ile osób może zostać przyjętych na aplikację sędziowską? PK: To się zmienia co roku. W tym roku było łącznie 250 miejsc – 180 na sędziowską i 70 na prokuratorską. Chętnych było około 1550, czyli trochę więcej niż sześć osób na jedno miejsce. W poprzednich latach było dużo więcej, systematycznie spada liczba chętnych. WS: Kiedy podjąłeś decyzję, że chcesz iść na aplikację? Pomysł na to narodził się w Twojej głowie już na początku studiów, czy może jak już pisałeś pracę magisterską? A może jeszcze przed pójściem na studia? PK: To zrodziło w mojej głowie połowie liceum. Wtedy wiedziałem, że pójdę na aplikację. Wiedziałem, że na pewno nie pójdę na adwokacką lub radcowską , ani komorniczą czy notarialną. Chciałem pracować w sądzie, ale nie jako pełnomocnik strony. Prokuratorską odrzuciłem z tego względu, że nie pasjonowało mnie nigdy prawo karne. WS: To bardzo konkretne wymagania. Miałeś okazję pracować w kancelarii? PK: Tak, ale od początku wiedziałem, że to nie jest praca dla mnie. Mam doświadczenia z dwóch różnych kancelarii. Pierwszą kancelarią, w której praktykowałem była kancelaria w małej miejscowości, z której pochodzę. Tutaj są inne są stawki niż w Warszawie, dlatego żeby jakoś przyzwoicie zarabiać, trzeba prowadzić dużo spraw z wielu dziedzin prawa. Takie funkcjonowanie na dłuższą metę może być przytłaczające. W Warszawie pracowałem w bardzo małej kancelarii, która zajmowała się wyłącznie sprawami frankowymi. To już była inna specyfika pracy. W przeciwieństwie do pierwszej pracy, tutaj faktycznie pracowało się maksymalnie 8 godzin dziennie. WS: Mógłbyś krótko opowiedzieć jakie obowiązki tam miałeś jako praktykant? PK: Właściwie to robiłem wszystko (śmiech). Od obsługi poczty po pisanie pozwów. Radca prawny u którego pracowałem darzył mnie dużym zaufaniem, wobec czego miałem szeroki wachlarz obowiązków. Oczywiście bardziej skomplikowane sprawy musiałem z nim konsultować. Wiele się nauczyłem w kwestii tego, jak wyglądają realia kontaktów z sądami czy z klientami. WS: Z moich obserwacji wynika, że studenci zaczynający pracę w kancelarii muszą się uczyć wszystkiego od zera, gdyż jedyną praktyczną umiejętnością wyniesioną ze studiów jest obsługa Lexa. PK: To dobrze, bo to jest bardzo cenna umiejętność (śmiech). Prawda jest taka, że pierwszych tygodniach w kancelarii właściwie nie używa się wiedzy ze studiów. Jednak po pewnym czasie te obowiązki rozszerzają się, więc jest okazja . WS: Jak będzie wyglądała twoja droga do momentu, kiedy staniesz się sędzią? PK: Aplikacja to przede wszystkim praktyki. . Odbywają się one od poniedziałku do piątku po około osiem godzin dziennie. Raz w miesiącu jest kilkudniowy zjazd w Krakowie, w czasie którego odbywają się zajęcia. W trakcie zajęć rozwiązuje się kazusy, są symulacje rozpraw, różne warsztaty. Po trzech latach aplikant, który zdał egzamin sędziowski zostaje mianowany na stanowisko asesora sądowego, czyli takiego „sędziego na próbę”, który właściwie ma zbliżone obowiązki do sędziego. Jest mianowany na okres co najmniej trzech lat. Po trzech latach może ubiegać się o powołanie na stanowisko sędziego.. WS: Dlaczego zawód sędziego? PK: Moim zdaniem jest to bardzo ciekawa praca, bardzo różnorodna, można się zagłębić w przeróżne sprawy, z którymi ludzie przychodzą do sądu, zawsze dzieje się coś nowego. To też bardzo odpowiedzialna praca, a ja takiej szukam. WS: …żeby poczuć misję. PK: Tak, wewnętrzne powołanie służenia społeczeństwu. Marzenie z czasów licealnych. (śmiech) WS: Na zakończenie – jakie masz rady dla studentów, którzy zaczynają dopiero studia? PK: Wygłoszę teraz niepopularną opinię, ale moim zdaniem studia prawnicze w Polsce są łatwe. Tej nauki nie ma aż tak dużo. Moim zdaniem ważne jest to, żeby przede wszystkim praktykować, żeby spróbować wszystkich gałęzi prawa. Pójść na praktyki do sądu, do kancelarii, do większej korporacji. Studia to właściwy okres ku temu, żeby poznać specyfikę zawodów prawniczych i poszukać swojej ścieżki, jeśli się jej nie ma przed studiami jasno wytyczonej. Z mojego doświadczenia mogę polecić uczestnictwo w klinikach prawa, świadczy się tam pomoc prawną osobom niezamożnym. Działają one przy większych uniwersytetach. Udział w takiej klinice może stanowić formę sprawdzenia swojej wiedzy i umiejętności, ponieważ specyfika tego miejsca zakłada działanie samodzielnie, choć pod nadzorem. Zachęcam do aktywnego szukania swojej drogi zawodowej. Jestem przekonany, że dużą częścią mojego sukcesu na egzaminie było to, że od dawna wiedziałem do czego chcę dążyć i jakie kroki muszę poczynić, aby to osiągnąć. WS: Życzę ci powodzenia na dalszej drodze twojej kariery i jeszcze raz gratuluję znakomitego wyniku. Dziękuję za rozmowę. PK: Dziękuję bardzo.

o aplikantach i asesorach sądowych. Na podstawie art. 151 prawa o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 1950 r. Nr 39, poz. 360 i z 1957 r. Nr 31, poz. 133) zarządza się, co następuje: § 1. Do przyjmowania na stanowisko aplikanta sądowego, do praw i obowiązków oraz do odpowiedzialności dyscyplinarnej aplikantów sądowych stosuje się

Na pracę sekretariatu sądowego można poskarżyć się prezesowi sądu. Jednak doprowadzić do zwolnienia nierzetelnego urzędnika jest bardzo trudno. W poznańskim sądzie pracownicy sekretariatów odbierają faksy tylko wtedy, gdy zgromadzi się ich więcej. Dlatego informacja o nieobecności adwokata przyszła po rozprawie, a klient Jan Widacki sprawę przegrał. Skargi na pracę urzędników sądowych pojawiają się coraz częściej. Powstaje więc pytanie, czy obsługa sądów w Polsce jest w pełni profesjonalna. - Nie wyobrażam sobie, aby taka sytuacja jak w Poznaniu wydarzyła się w moim sądzie – mówi Wojciech Łukowski, z sądu rejonowego we Wrocławiu. - Odbieram telefony i faksy nawet w trakcie rozprawy. Wyniki badań Z badań ankietowych przeprowadzonych w tym roku przez Fundację Helsińską wynika, że osobisty lub telefoniczny kontakt klientów z sądami w 69 procentach jest zadowalający. To znaczy, że urzędnicy potraktowali petentów uprzejmie i okazali się pomocni w danej sprawie. Wyjątkiem jest podanie nieprawdziwej informacji lub aroganckie zachowanie. - Z obserwacji ankieterów wynika , że często zamiast udzielać informacji osobie kontaktującej się z sądem, pracownicy radzą zasięgnąć poszukiwanych informacji w inny sposób – mówi koordynatorka badań Joanna Lora. – Niekiedy każą przyjść osobiście albo zajrzeć na stronę internetową sądu. Jeden z ankieterów tak relacjonuje kontakt z urzędnikiem: Początkowo nie wiedziano dokąd mnie przełączyć, włączono muzyczkę, następnie postanowiono, że jednak zostanie mi udzielona informacja. Ponownie włączono muzyczkę, ostatecznie polecono mi zasięgnąć informacji poza sądem, a dane znaleźć w książce telefonicznej. Zasugerowano, że może lepiej zadzwonić do sądu w miejscowości X, ale nikt nie znał numeru telefon. W niektórych sądach Biuro Obsługi Interesantów odsyłało pod numery głuche, czyli nie odbierane przez nikogo. W jednym z nich ankieter usłyszał: - proszę iść do prawnika. - Urzędniczki są na ogół uprzejme dla adwokatów – mówi Stanisław Mikke, redaktor naczelny Palestry. – Jednak te sekretariaty wydziałów, które były 20 lat temu aroganckie, są i dzisiaj niechętne petentom. Tak jakby stosunek do klienta był kwestią dziedziczną. Kultura bycia lub jej brak wśród urzędników jest przekazywana następnym pokoleniom – dodaje mec. Mikke. - Największym problemem są długie kolejki do sekretariatów. Kwalifikacje i wynagrodzenia Personel pomocniczy sądów powinien mieć przynajmniej średnie wykształcenie. Nowelizacja ustawy z 2005 roku o pracownikach administracyjnych sądów i prokuratur zobowiązała wszystkich urzędników tych instytucji do uzupełnienia wykształcenia w ciągu pięciu lat. Teoretycznie więc do 2010 roku wszyscy urzędnicy sądowi powinni mieć uzupełnione wykształcenie wyższe i staż, inaczej mogą być zwolnieni z pracy. W praktyce urzędnik sądu, a zwłaszcza szef sekretariatu jest nie do ruszenia. Niemal wszystkie wypowiedzenia kończą się sporem w sądzie pracy. Nawet jeśli zdarzało się, że wypowiedzenie umowy było podyktowane poważnym naruszeniem obowiązków pracowniczych, takich jak zagubienie akt, czy oddanie ich pomyłkowo na przemiał. Zgodnie z ustawą urzędnikiem sądu może być tylko osoba, która dobrze zna język polski, odbyła staż urzędniczy w sadzie i ciszy się nieposzlakowana opinią. Ponadto – nie była karana za przestępstwo popełnione umyślnie. - Osoby z wyższym wykształceniem nie prawniczym mają podobne kwalifikacje, jak pracownicy tylko z maturą – twierdzi sędzia Łukowski. – W sądach na ogół już nie pracują osoby ze średnim wykształceniem. Ich wynagrodzenie nie są rażąco niskie w stosunku do zarobków sędziów, których obsługują. Najniższa płaca wynosi 1700 brutto dla personelu pomocniczego. Najwyższa nawet siedem tysięcy. Tymczasem zarobki sędziego sądu okręgowego wahają się w granicach czterech tysięcy złotych miesięcznie plus dodatki. Po pięciu latach pracy dodatek wynosi – pięć procent miesięcznego wynagrodzenia, który może wzrosnąć do 20 proc., co roku o jeden procent. A zatem nie można mówić o frustracji osób gorzej sytuowanych materialnie. Zwłaszcza, że urzędnikom sądowym przysługuje nagroda jubileuszowa po 20 latach pracy, która wynosi 76 proc. wynagrodzenia zasadniczego, a po 25 latach – 100 proc. wynagrodzenia miesięcznego. Dochodzi nawet do 400 proc., jeśli mamy do czynienia z mężczyzną pracującym od 18 roku życia w sądzie. Skargi Skargi na niegrzecznych lub niekompetentnych urzędników klienci mogą składać do ich pracodawców, którymi są formalnie prezesi sądów. Jak informuje Maciej Kujawski z Ministerstwa Sprawiedliwości urzędnicy na co dzień podlegają przewodniczącym wydziałów, ale zatrudnia ich prezes sądu. - Najlepszą receptą na poprawienie jakości obsługi w sekretariatach i większą dyscyplinę byłoby wprowadzenie kadencyjności szefów sekretariatów sądowych – mówi sędzia Łukowski – Kadencyjność pracowników wymusi ich okresowe oceny i uświadomi, że pracę w sądzie można stracić – dodaje sędzia. Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL Kup licencję

Udźwiękowienie Sądowego serwisu internetowego Wychodząc naprzeciw potrzebom prawie dwóch milionów osób niepełnosprawnych cierpiących na dysfunkcje wzroku, 6 marca bieżącego roku Sąd Okręgowy w Warszawie wzbogacił swój serwis internetowy o Przeglądarkę Inteligent Web Reader .

Samouczek szaradzisty Kliknij / dotknij aby poznać odpowiedź: stanowisko urzędnika sądowego po aplikacji e r (7 literowe hasło) Losuj nowe hasło Szarady i Krzyżówki Online (Samouczek) - ^{I OSK 1282/15, Ukończenie aplikacji referendarskiej i zdanie egzaminu na referendarza a możliwość ubiegania się o stanowisko referendarza po 28 marca 2012 r. - Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego} Urzędnik – w potocznym znaczeniu osoba pracująca lub pełniąca funkcję w administracji publicznej. Stanowisko urzędnicze może przybrać również formę urzędnika sądowego i pokuratury.[1] Poniżej zestawienie planowanych zmian w tym zawodzie opracowane na podstawie danych Ministerstwa Sprawiedliwości: Proponowane zmiany w zawodzie: URZĘDNIK SĄDOWY I PROKURATURY ZawódURZĘDNIK SĄDOWY I PROKURATURY WymogiObecnieProponowane zmiany EgazminBrakBez zmian KursyNie wymaganeBez zmian WykształcenieWyższeZniesiono wymóg Staże12 miesięcy - staż urzędniczy6 miesięcy - staż urzędniczy InneUrzędnikiem sądowymi prokuratury może być osoba spełniająca łącznie następujące warunki: - posiada pełną zdolność do czynności prawnych, - posiada nieposzlakowaną opinię, - jest niekarana, - wobec niej nie jest prowadzone postępowanir karne, - posiada odpowiedni stan zmian Organ prowadzącyMinisterstwo SprawiedliwościBez zmian W uzasadnieniu dotyczącym planowanych zmian w zawodzie w projekcie ustawy z dnia roku o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektórych zwodów napisano: Szczególna rola i zadania, wyznaczone w demokratycznym społeczeństwie organom sprawującym wymiar sprawiedliwości, nakazują takie ukształtowanie ich struktur oraz zasad funkcjonowania, aby powierzone prawem zadania realizowały sprawnie i obiektywnie, a przy tym w pełni profesjonalnie. Ważnym elementem wpływającym na realizację założonego w takim kształcie modelu sądownictwa jest obsada personelu administracyjnego sądów (pracownicy sądów). Wychodząc naprzeciw potrzebom praktyki i postulatom zgłaszanym zarówno przez przedstawicieli związków zawodowych, samych pracowników, jak i prawników-praktyków (sędziów, w tym prezesów sądów), zakłada się rezygnację z ustawowego wymogu, by wszyscy urzędnicy sądowi posiadali wykształcenie wyższe pierwszego stopnia. Tym samym dopuszcza się możliwość zatrudniania w sądach na stanowiskach wspomagających pracę pionu orzeczniczego osób z wykształceniem średnim (wraz ze zdanym egzaminem dojrzałości). Pozwoli to, zwłaszcza w większych ośrodkach miejskich, zachować swobodę doboru personelu bez zakłócania bieżącego toku pracy instytucji (wymóg posiadania wyższego wykształcenia na najniższych stanowiskach, szczególnie w pionie orzeczniczym, spowodował perturbacje w naborze pracowników – brak było pożądanej liczby chętnych z wymaganym wykształceniem wyższym). Należy zaznaczyć, że właściwe przygotowanie do wykonywania obowiązków oraz weryfikację przydatności do pracy na stanowiskach wspomagających w sądach pracę pionu orzeczniczego zapewnia odbycie stażu urzędniczego. Niemniej jednak dotychczasowe doświadczenia i formułowane na ich podstawie postulaty prezesów sądów wskazują, że obecne rozwiązanie, zakładające staż urzędniczy trwający aż 12 miesięcy, także wymaga zmiany. W ocenie prezesów sądów 6-miesięczny okres stażu urzędniczego (zakończonego egzaminem), w trakcie którego pracownik wykonuje powierzone obowiązki pod opieką doświadczonego pracownika sądu oraz odbywa zajęcia teoretyczne, byłby wystarczający. Odpowiadając zatem i na te postulaty przewidziano stosowne skrócenie przewidzianego w ustawie o pracownikach sądów i prokuratury stażu urzędniczego. Zaproponowane wyżej zmiany w ustawie o pracownikach sądów i prokuratur powodują konieczność dokonania zmian w art. 2 ustawy z dnia 9 maja 2007 r. o zmianie ustawy o pracownikach sądów i prokuratury. Uchylony zostaje obowiązek nałożony na urzędników sądów i prokuratur dotyczący ukończenia studiów pierwszego stopnia i uzyskania tytułu zawodowego w okresie 10 lat od dnia wejścia w życie wyżej powołanej ustawy, a przypadku urzędników, którzy ukończyli 40 rok życia i posiadają 15-letni staż pracy w sądzie lub prokuraturze obowiązek ukończenia studium zawodowego w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury. Uchylenie powyższych obowiązków powoduje bezprzedmiotowość przepisu dotyczącego rozwiązania stosunku pracy z urzędnikiem, który się z nich nie wywiązał, stąd też konieczność uchylenia ust. 3. Ponadto uchyla się upoważnienie do wydania aktu wykonawczego, dotyczącego organizacji i programu studium zawodowego dla urzędników.[2] Możesz podyskutować również pozostawiając komentarz poniżej A Ty co sądzisz o wprowadzonych zmianach? Zostaw swój komentarz w tej sprawie. Urzędnik [online]. Wikipedia : wolna encyklopedia, 2011-10-23 18:17Z [dostęp: 2012-03-14 22:17Z]. Dostępny w Internecie: // Projekt Ministerstwa Sprawiedliwości ustawy z dnia roku o o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektórych zwodów; Tagi: co zmieni się po uwolnieniu zawodów, deregulacja, deregulacja zawodów, Donald Tusk, dostęp do zawodów, gowin, jak zostać adwokatem, jakie zmiany, Jarosław Gowin, licencje, lista zawodów regulowanych, ministerstwo sprawiedliwości, Urzędnik sądowy i prokuratury, ustawa deregulacyjna, wymiar sprawiedliwości, zawody, zawody prawnicze, zawody regulowane, zmiany, zmiany w zawodach

Najpopularniejsze definicje słowa asesura to: posada w sądzie, aplikantura, posada sądowa, stanowisko, urząd asesora, stanowisko sądowe, stanowisko urzędnika sądowego, staż zawodowy obowiązujący kandydata na sędziego, prokuratora, jeden z urzędów sądowych, staż zawodowy prawnika, okres stażu zawodowego prawnika po aplikacji

Wymagania, jakie muszą spełnić osoby ubiegające się o pracę w urzędach spoza służby cywilnej określa art. 3 ustawy o pracownikach urzędów państwowych (dalej uopup). Zgodnie z tym przepisem, urzędnikiem państwowym może być osoba, która: - jest obywatelem polskim, - ukończyła osiemnaście lat życia i ma pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzysta z pełni praw publicznych, - jest nieskazitelnego charakteru, - ma odpowiednie wykształcenie i odbyła aplikację administracyjną, - posiada stan zdrowia pozwalający na zatrudnienie na określonym stanowisku. Cytowany tu katalog wymagań jest wyczerpujący i bezwzględnie wiążący. Co oznacza, że żadne inne warunki kandydatom do pracy nie mogą być stawiane. A ponadto, że bez ich spełnienia nikt nie powinien zostać w urzędzie zatrudniony. Obywatelstwo polskie, bez wyjątków Pierwszym warunkiem wskazanym w art. 3 uopup jest posiadanie obywatelstwa polskiego. W tym miejscu należy odwołać się do przepisów ustawy z 2 kwietnia 2009 r. o obywatelstwie polskim (tekst jedn. DzU z 2017 r. poz. 1462 ze zm.), która reguluje te kwestie. W ustawie tej znajdziemy też wyjaśnienie sytuacji osób, z tzw. podwójnym obywatelstwem. Obywatel polski może posiadać, bowiem równocześnie obywatelstwo państwa obcego. Ale nawet w takiej sytuacji, zgodnie z art. 3 cytowanej ustawy ma on takie same prawa i obowiązki jak osoba posiadająca wyłącznie obywatelstwo polskie. A zatem posiadanie obywatelstwa innego państwa nie uniemożliwia mu zatrudnienia w administracji państwowej na stanowiskach „zastrzeżonych" dla Polaków. O pracę w urzędach podlegających ustawie o pracownikach urzędów państwowych nie mogą natomiast starać się cudzoziemcy, nawet obywatele Unii Europejskiej. Co, jak się wydaje, jest sprzeczne z prawem unijnym, bo choć Traktat o funkcjonowaniu UE w pozwala na wyłączenie spod zasady swobody przepływu pracowników zatrudnienia w administracji publicznej, ale z orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (obecnie TSUE) wynika, że nie dotyczy to zatrudnienia w ogóle a tylko na stanowiskach związanych z wykonywaniem władzy publicznej i powierzeniem pewnych zadań w zakresie odpowiedzialności za ochronę ogólnych interesów państwa (wyrok ETS z 17 grudnia 1980 r. sprawa 149/1979, Komisja v. Belgia). Tymczasem ustawa o pracownikach urzędów państwowych zatrudnienie obywateli innych państw członkowskich UE wyklucza w ogóle. Nie wprowadza, bowiem, jak ustawa o służbie cywilnej wyjątku od wymogu posiadania obywatelstwa polskiego dla osób aplikujących na stanowiska, na którym wykonywana praca nie polega na bezpośrednim lub pośrednim udziale w wykonywaniu władzy publicznej i funkcji mających na celu ochronę generalnych interesów państwa. Stąd od lat w doktrynie i piśmiennictwie podkreśla się konieczność jej nowelizacji. Wiek i pełnia praw Kolejnym warunkiem objęcia stanowiska urzędniczego jest ukończenie przez kandydata na to stanowisko osiemnastu lat, posiadanie pełnej zdolności do czynności prawnych oraz korzystanie z pełni praw publicznych. Urzędnikami państwowymi nie mogą być, zatem osoby ubezwłasnowolnione całkowicie, ponieważ nie posiadają one zdolności do czynności prawnych (art. 13 kodeksu cywilnego, dalej kc) ani osoby ubezwłasnowolnione częściowo, ponieważ posiadają ograniczoną zdolność do czynności prawnych ( kc). A także osoby pozbawione praw publicznych, które to pozbawienie praw publicznych jest jednym ze środków karnych, przewidzianych w art. 39 kodeksu karnego (dalej kk), które sąd może orzec w razie skazania na karę pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat trzech za przestępstwo popełnione w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie. Obejmuje ono utratę czynnego i biernego prawa wyborczego do organu władzy publicznej, organu samorządu zawodowego lub gospodarczego, utratę prawa do udziału w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości oraz do pełnienia funkcji w organach i instytucjach państwowych i samorządu terytorialnego lub zawodowego, jak również utratę posiadanego stopnia wojskowego i powrót do stopnia szeregowego. Pozbawienie praw publicznych obejmuje ponadto utratę orderów, odznaczeń i tytułów honorowych oraz utratę zdolności do ich uzyskania w okresie trwania pozbawienia praw (art. 40 kk). Trudna ocena charakteru Osoba chcąca zostać urzędnikiem państwowym musi być także nieskazitelnego charakteru. Ustawa nie określa przy tym, co należy rozumieć pod tym pojęciem. Pomocne może tu być, zatem orzecznictwo, zgodnie, z którym (wyroki NSA w Warszawie z 18 czerwca 2001 r., II SA 1610/00 i z 18 listopada 1999 r., II SA 1131/99) przez nieskazitelność charakteru należy rozumieć takie cechy charakteru, jak szlachetność, prawość i uczciwość, które winny składać się na wizerunek osób wykonujących zawody zaufania publicznego. Nie chodzi tutaj o wiedzę i profesjonalizm tych osób, ale o ich postawę etyczno-moralną. Ocenie winno podlegać postępowanie i zachowanie tych osób zarówno w sferze zawodowej, jak i prywatnej w dłuższym okresie czasu. Istnienie przesłanki nieskazitelności charakteru należy badać, mając na uwadze opinie dotyczące całego okresu zatrudnienia osoby, ubiegającej się o powołanie na dane stanowisko. Warto podkreślić, iż kandydat do służby cywilnej zamiast nieskazitelnym charakterem legitymować musi się nieposzlakowaną opinią >patrz ramka. Obu tych pojęć nie można przy tym uznać za tożsame. Jak podkreśla E. Plesnarowicz-Durska (Ustawa o pracownikach urzędów państwowych – komentarz Lex on line) w przypadku nieposzkalowanej opinii mamy, bowiem do czynienia z odwołaniem się do zewnętrznych ocen i sądów o danej osobie opartych na obserwacji jej dotychczasowych zachowań. Nieposzkalowana opinia nawiązuje do braku negatywnych osądów, przede wszystkim moralnej etycznej natury, ze strony innych osób, grup społecznych, środowisk (por. J. Jagielski, K. Raczka Komentarz do ustawy o służbie cywilnej Warszawa 2010 r.). Nieskazitelny charakter z kolei wskazuje na utrwalony stan pozytywnych cech określonej osoby, potwierdzonych obserwacją jej indywidualnych postaw i zachowań. Dlatego, wymóg posiadania nieskazitelnego charakteru jest wymogiem dalej idącym niż wymóg posiadania nieposzkalowanej opinii. Co więcej, jest on trudny do weryfikacji. W piśmiennictwie podkreśla się, że ocenny charakter tego kryterium i jego nieostrość powodować może niebezpieczeństwo traktowania go czysto formalnie i nieprzywiązywania do niego wagi, albo (przy złej woli) wykorzystywania go przeciwko kandydatowi ubiegającemu się o status urzędnika państwowego. W związku z tym postuluje się wykreślenie warunku posiadania nieskazitelnego charakteru z art. 3 uopup, i zastąpienia go skodyfikowanymi zasadami etyki zawodowej tak jak to jest w służbie cywilnej >patrz zarządzenie nr 70 Prezesa RM z 6 października 2011 r. w sprawie wytycznych w zakresie przestrzegania zasad służby cywilnej oraz w sprawie zasad etyki korpusu służby cywilnej – MP, nr 93, poz. 953. Odpowiednie przygotowane merytoryczne Aby objąć określone stanowisko urzędnik państwowy musi jeszcze posiadać odpowiednie wykształcenie i odbyć aplikację administracyjną. Wymogi kwalifikacyjne urzędników szczegółowo reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z 2 lutego 2010 r. w sprawie zasad wynagradzania pracowników niebędących członkami korpusu służby cywilnej zatrudnionych w urzędach administracji rządowej i pracowników innych jednostek (DzU nr 27, poz. 134 ze zm.). Zasady odbywania aplikacji administracyjnej określa natomiast ustawa pragmatyczna tej grupy urzędników oraz rozporządzenie Rady Ministrów z 8 listopada 1982 r. w sprawie aplikacji administracyjnej oraz ocen kwalifikacyjnych urzędników państwowych (DzU nr 39, poz. 258). Jej celem jest teoretyczne i praktyczne przygotowanie pracownika podejmującego po raz pierwszy pracę w urzędzie państwowym do należytego wykonywania obowiązków urzędnika państwowego. Co do zasady trwa dwanaście miesięcy i kończy się oceną kwalifikacyjną. Tylko aplikant, który otrzymał pozytywną ocenę kwalifikacyjną, może być zatrudniony na stanowisku, do którego został przygotowany w toku aplikacji. Czytaj też: Kto ma szansę na stały angaż w urzędzie Świadectwo zdrowia obowiązkowe Ostatni z warunków odnosi się do wymogu posiadania stanu zdrowia pozwalającego na zatrudnienie na określonym stanowisku. To dodatkowe wzmocnienie wynikającego z art. 229 kodeksu pracy obowiązku poddawania się wstępnym, okresowym i kontrolnym badaniom lekarskim. Fakt, że w innych pragmatykach np. w służbie cywilnej stan zdrowia nie został wprost zapisany w rygorach selekcyjnych nie oznacza, że kandydaci do pracy w tej służbie wymogu tego nie muszą spełniać. W tym zakresie mają, bowiem do nich zastosowanie przepisy kodeksu pracy niepozwalające pracodawcy na dopuszczenie pracownika do pracy osoby bez aktualnego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwskazań zdrowotnych do jej wykonywania. Jak widać z powyższego, również w zakresie rygorów selekcyjnych ustawa o pracownikach urzędów państwowych wymaga zmian, zwłaszcza, gdy porówna się ją z inną, młodszą pragmatyką urzędniczą, czyli ustawą o służbie cywilnej. ? podstawa prawna: Art. 3 ustawy z 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (tekst jedn. DzUz 2017 r., poz. 2142 ze zm.) Co mówi prawo art. 4 ustawy o służbie cywilnej: W służbie cywilnej może być zatrudniona osoba, która: 1) jest obywatelem polskim, z zastrzeżeniem art. 5; 2) korzysta z pełni praw publicznych; 3) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe; 4) posiada kwalifikacje wymagane na dane stanowisko pracy; 5) cieszy się nieposzlakowaną opinią.

stanowisko urzędnika sądowego po aplikacji: ASESURA: stanowisko urzędnika sądu po aplikacji: efendi [tur.] mistrz, godność wysokiego urzędnika: podstoli: dawniej; tytuł honorowy urzędnika ziemskiego: podskarbic: syn urzędnika zarządzającego skarbem króla: NOTARIAT: biuro urzędnika sporządzającego akty prawne, testamenty: ASESURA

ROZPORZĄDZENIE PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia 18 września 2003 r. w sprawie stanowisk i wymaganych kwalifikacji urzędników i innych pracowników sądowych oraz szczegółowych zasad wynagradzania referendarzy sądowych, innych urzędników i pracowników sądowych wojewódzkich sądów administracyjnych Na podstawie art. 28 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) zarządza się, co następuje: ______1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19, poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679 oraz z 2003 r. Nr 166, poz. 1608. Zmiany w prawie Grupy VAT mogą być interesujące, ale przepisy trzeba poprawić Od stycznia przyszłego roku firmy będą mogły zakładać grupy VAT i wspólnie rozliczać podatek. W piątek kończą się konsultacje tego rozwiązania. Eksperci widzą w nim wiele zalet, jednak niektóre kwestie wymagają poprawek. Bez nich korzyści z funkcjonowania w grupach VAT pozostają tylko w teorii. Ocieplanie domów - premier zachęca, korzyść podatkowa topnieje Do ocieplania domów przed zimą zachęcają nie tylko niedawne słowa premiera, ale też podatkowa ulga modernizacyjna. Niestety, realnie topnieje ona z miesiąca na miesiąc, bo jej kwota - 53 tys. zł - nie zmieniła się od 2019 roku. W tym czasie ceny materiałów i usług budowlanych poszły w górę o kilkadziesiąt procent. Jednak o jej waloryzacji na razie nie ma mowy. Jolanta Ojczyk Dziecko może zarobić więcej, rodzic nie straci prawa do ulgi prorodzinnej Lipcowe zmiany w Polskim Ładzie podniosły znacząco limit przychodów dziecka, po przekroczeniu którego rodzice tracą prawo do ulgi prorodzinnej. Zarobki pociechy wcześniej nie mogły przekroczyć 3089 złotych rocznie. Obecny limit jest znacznie wyższy. Co najważniejsze, można go stosować wstecznie, już od stycznia 2022 roku. Zmiana jest reakcją Ministerstwa Finansów na publikację Krzysztof Koślicki Do końca września czas na złożenie sprawozdania finansowego do KRS Z końcem września upływa termin na zatwierdzenie sprawozdania finansowego większości podmiotów, których dotyczy obowiązek jego sporządzenia. Ma to również znaczenie w kontekście obowiązku złożenia sprawozdania do KRS. Warto o tym pamiętać, ponieważ niezłożenie sprawozdania może skutkować odpowiedzialnością karną. Więcej na ten temat w Legal Alert. Grzegorz Keler Korzystanie z e-Urzędu Skarbowego już po nowemu W czwartek, 7 lipca, wchodzi w życie rozporządzenie ministra finansów w sprawie korzystania z e-Urzędu Skarbowego. Zmienia ono zasady dostępu do systemu. Logowanie i uwierzytelnianie użytkowników będzie się teraz odbywało według nowych zasad. Więcej spraw będzie można załatwić za pomocą pism generowanych automatycznie. Krzysztof Koślicki

w przedmiocie przedstawienia wniosku o mianowanie egzaminowanego aplikanta aplikacji sędziowskiej na stanowisko asesora sądowego Na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 2a ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa (Dz. U. z 2021 r. poz. 269) w związku z brakiem sprzeciwu wobec mianowania Pana Mateusza Wojciecha Berenta na

Aplikacja administracyjna jest teoretycznym i praktycznym przygotowaniem pracownika do pracy w urzędzie państwowym. Aplikacja odbywa się w ustalonym urzędzie, trwa 12 miesięcy i kończy się egzaminem na urzędnika państwowego. Czym jest aplikacja administracyjna Teoretyczne i praktyczne przygotowanie pracownika podejmującego pracę w urzędzie państwowym do należytego wykonywania obowiązków urzędnika państwowego. Obowiązek odbycia aplikacji administracyjnej odnosi się tylko do pracowników podejmujących po raz pierwszy w swojej karierze zawodowej pracę w administracji państwowej lub urzędach państwowych. Aplikacja trwa 12 miesięcy. Możliwe jest skrócenie okresu aplikacji do 6 miesięcy w przypadku zaliczenia przez kierownika urzędu na poczet aplikacji okresu uprzedniego zatrudnienia aplikanta. Kierownikowi urzędu przysługuje w tym zakresie swoboda decyzyjna. Aplikant odbywa aplikację zgodnie z programem ustalonym przez: Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska - w przypadku aplikacji w urzędach terenowych organów administracji państwowej, właściwego ministra - w przypadku aplikacji w ministerstwie, urzędzie centralnym oraz w urzędach podległych ministrowi. Rekomendowany produkt: Samozatrudnienie - krok po kroku (PDF) W przypadkach uzasadnionych zakresem działania urzędu kierownik tego urzędu może rozszerzyć problematykę objętą programem aplikacji. Aplikacja kończy się oceną kwalifikacyjną, w której uwzględnia się wyniki egzaminu sprawdzającego umiejętności stosowania w praktyce wiedzy zdobytej przez aplikanta oraz opinię kierownika (opiekuna) aplikacji. Egzamin przeprowadza komisja powołana przez kierownika urzędu. Aplikacja może być organizowana dla pracowników 2 lub więcej urzędów na podstawie porozumienia ich kierowników. Aplikacja odbywa się w ustalonym urzędzie. Na czas trwania aplikacji kierownik tego urzędu jest przełożonym służbowym aplikantów. Wynagrodzenie kierownika Kierownik aplikacji otrzymuje zryczałtowane wynagrodzenie w wysokości 15% wynagrodzenia zasadniczego miesięcznie. W urzędzie, w którym aplikację odbywa równocześnie więcej niż 15 aplikantów, kierownik urzędu może powierzyć pracownikowi kierowanie aplikacją bez dodatkowego wynagrodzenia, zwalniając go jednocześnie od innych obowiązków służbowych. Chcesz dowiedzieć się więcej, sprawdź » Uprawnienia rodziców w pracy. Poradnik pracodawcy 2022

Od września 2009 roku został prokuratorem Prokuratury Krajowej w Biurze Postępowania Sądowego. W dniu 14 marca 2016 roku został powołany do pełnienia czynności w Prokuraturze Krajowej na stanowisku Dyrektora Biura Prezydialnego. Z dniem 23 lutego 2018 roku został powołany na stanowisko Zastępcy Prokuratora Generalnego do Spraw

Młodzi prawnicy szczególnie zainteresowani zagadnieniami dotyczącymi ustroju państwa, prawa konstytucyjnego i prawa administracyjnego powinni zastanowić się nad karierą w legislacji. Niewątpliwie atutem jest także możliwość podjęcia pracy w prestiżowych instytucjach (np. Sejm, Senat, Kancelaria Prezesa Rady Ministrów). Czym zajmuje się legislator? Osoby pracujące przy legislacji zajmują się tworzeniem projektów aktów prawnych, sporządzaniem opinii na temat aktów prawnych, ich zgodności z obowiązującym prawem krajowym i europejskim, orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego. W zależności od instytucji, w której legislator jest zatrudniony, może zajmować się on tworzeniem np. projektów prawa powszechnie obowiązującego, tj. ustaw czy rozporządzeń lub projektów prawa wewnętrznego – zarządzeń, uchwał, czy regulaminów. Droga do zawodu Praca przy tworzeniu prawa nie wymaga szczególnych kwalifikacji. Zazwyczaj awans na stanowisko związane z legislacją jest uzależniony od stażu pracy i doświadczenia w opracowywaniu aktów prawnych. Niemniej jednak prawnicy planujący karierę w instytucjach zajmujących się tworzeniem prawa powszechnie obowiązującego, powinni rozważyć ukończenie aplikacji legislacyjnej, która trwa 10 miesięcy i jest organizowana przez Rządowe Centrum Legislacji. Na aplikację przeprowadzany jest nabór w formie egzaminu. Warto wspomnieć, że aplikacja jest płatna, przy czym koszty szkolenia pokrywa instytucja, która zgłosiła kandydata na aplikanta. Samo wykształcenie prawnicze nie wystarczy, aby ubiegać się o przyjęcia na aplikację legislacyjną. Uczestnikiem może bowiem być określony krąg osób, np. urzędnik państwowy, pracownik samorządowy. Planowanie kariery w legislacji warto zatem rozpocząć w miarę wcześnie i zainteresować się wymaganiami stawianymi kandydatom na np. urzędników. Jest to istotne ponieważ, aby przystąpić do aplikacji legislatorskiej, należy wykazać się odpowiednim stażem pracy w tym okres pracy związanej z legislacją. Aplikacja legislacyjna różni się od pozostałych aplikacji prawniczych tym, że to instytucja zatrudniająca zgłasza kandydata do odbycia aplikacji. Przebieg aplikacji legislacyjnej W trakcie aplikacji kandydat uczestniczy w szkoleniu obejmującym wykłady, ćwiczenia oraz zajęcia z patronem. Podczas wykładów uczestnik aplikacji legislacyjnej zdobywa wiedzę na temat procedury prawodawczej, problemów legislacyjnych, prawa Unii Europejskiej, prawa międzynarodowego, orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego i sądowego. Dodatkowo poszerza wiedzę z zakresu języka prawnego i języka prawniczego oraz uczy się posługiwania narzędziami informatycznymi wykorzystywanymi w procesie legislacyjnym. Z kolei w trakcie ćwiczeń oraz zajęć z patronem aplikant nabywa praktyczne umiejętności tworzenia projektów aktów prawnych, założeń projektów ustaw, stanowisk prawno-legislacyjnych do projektów. W ramach zajęć z patronem aplikant uczestniczy w co najmniej 5 komisjach prawniczych (tj. komisjach zajmujących się pracami nad aktami prawnymi). Skrupulatne podejście do powierzanych zadań praktycznych i utrzymywanie poprawnych relacji z patronem są istotne, gdyż patron przed dopuszczeniem do egzaminu obowiązkowo sporządza opinię o aplikancie. Opinia zawiera informacje o postępach i ocenę co do przydatności kandydata do pracy legislacyjnej. Aplikant nie może opuścić więcej niż 10 dni zajęć (bez względu na przyczyny nieobecności), gdyż nie zostanie dopuszczony do egzaminu końcowego. Aplikacja kończy się egzaminem. Aplikant losuje zagadnienie, a następnie sporządza pisemną pracę, którą przedstawia komisji egzaminacyjnej. Komisja sprawdza wiedzę aplikanta w zakresie przygotowanej pracy oraz w zakresie objętym programem aplikacji. Stabilizacja, rozwój kompetencji Za zaletę zatrudnienia w instytucji publicznej, samorządowej, czy Rządowym Centrum Legislacji, należy oczywiście uznać stabilizację. Praca ta wiąże się z umową o pracę, terminowo wypłacanym wynagrodzeniem, przewidywalnością zarobków i możliwością zaplanowania urlopu. Rozwój i podnoszenie kompetencji w pracy legislatora są niezwykle ważne. Kandydat chcący pracować w służbie cywilnej, czy planujący karierę w Rządowym Centrum Legislacji, powinien nastawić się na udział w szkoleniach, studiach podyplomowych, jak również na naukę języków obcych. Należy zaznaczyć, że w przypadku osób należących do służby cywilnej, uczestniczenie w szkoleniach jest obowiązkiem służbowym. Niezależnie od wymagań zawodowych warto się rozwijać i podnosić kompetencję, gdyż ma to znaczenie w przypadku ubiegania się o awans na wyższe stanowisko. Wynagrodzenie Wynagrodzenie legislatorów zatrudnionych przez Rządowe Centrum Legislacji jest regulowane rozporządzeniem wydanym przez Radę Ministrów. Wysokość zarobków jest uzależniona od stażu pracy i posiadanego stanowiska (np. młodszy legislator, legislator, starszy legislator). Poza wynagrodzeniem zasadniczym, legislator może liczyć na premie. Wynagrodzenie w zawodzie legislatora waha się w przedziale od ok 6590 zł brutto do ok 10000 zł brutto. Podsumowanie To, czy warto zostać legislatorem, zależy oczywiście od indywidualnych preferencji. Dla osób pasjonujących się procesem tworzenia prawa, lubiącym podnosić swoje kompetencje oraz ceniących sobie stabilizację w zatrudnieniu, praca jako legislator w instytucjach publicznych może być bardzo dobrym wyborem.

1. W razie nieobsadzenia przez aplikantów aplikacji sędziowskiej wszystkich wolnych stanowisk asesorskich, o których mowa w art. 32a zasięganie informacji o aplikantach ust. 2, Minister Sprawiedliwości może zarządzić przeznaczenie nieobsadzonych stanowisk asesorskich w wydziałach karnych do objęcia przez aplikantów aplikacji prokuratorskiej, którzy zdali w danym roku egzamin

Ministerstwo Sprawiedliwości konsultuje projekt zupełnie nowej ustawy o pracownikach sądów i prokuratury, który ma pozbawić pracowników sądowych statusu urzędników, co uderza także w ich prestiż. Krajowa Rada Związku Zawodowego Pracowników Wymiaru Sprawiedliwości RP wystąpiła właśnie do rzecznika praw obywatelskich, by wziął ich w obronę, a w najbliższych dniach ma radzić nad formą protestu (patrz komentarz). [srodtytul]Stracą status[/srodtytul] W sądach i prokuraturach pracuje przeszło 46 tys. pracowników, ale ponad połowa już teraz ma zwykły status. Zmiany dotyczyć mają więc ok. 20 tys. osób, z których pełny urzędniczy status (mianowanego) ma zaledwie kilkaset, a pozostali urzędnicy podobną pozycję wywodzą z tego, że po pierwsze tak nazywa ich ustawa, po drugie są powoływani przez prezesów na określone stanowiska, po pozytywnej ocenie i w praktyce wyjątkowo tylko są zwalniani. Ministerstwo Sprawiedliwości uznało, że wyzwania nowoczesnego wymiaru sprawiedliwości wymagają uregulowania na nowo statusu personelu administracyjnego w sądach i prokuraturze. A ponieważ w jego ocenie zasadniczo nie podejmują oni inaczej niż urzędnicy państwowi czy samorządowi decyzji merytorycznych, lecz pełnią czynności pomocnicze wobec sądów, prokuratur, dlatego utrzymywanie tego quasiurzędniczego zatrudnienia nie ma sensu. – Zatrudnienie w sądzie wymaga znacznej wiedzy, odpowiedzialności i ma wiele elementów z pracy urzędnika – uważa Małgorzata Kuracka, przewodnicząca III Wydziału Cywilnego warszawskiego Sądu Okręgowego. – Utrzymywanie kilkudziesięciotysięcznej armii urzędników sądowych jest czymś dziwnym. Uważam jednak, że na poważniejszych stanowiskach, np. kierownika sekretariatu wydziału czy sądu, to są już typowi urzędnicy i powinni taką pozycję zachować – wskazuje z kolei Marcin Łochowski, sędzia cywilista, Sąd Okręgowy Warszawa Praga. Zmiany obejmą zwłaszcza nabór, który odbywać się ma w drodze konkursu, a osoby wspomagające pion orzeczniczy będą przechodzić roczny staż. Po nim dostaną umowę o pracę na czas nieokreślony (to ma być gwarancja stałości zatrudnienia). [srodtytul]Więcej swobody pracodawcy[/srodtytul] Projekt dopuszcza zatrudnianie w sądach i prokuraturze pracowników na podstawie umowy o pracę "na zastępstwo", wprowadza nowe stanowisko pomocnika, aby w sytuacjach awaryjnych zapewnili oni funkcjonowanie np. sądu. Z drugiej strony, co postulują sądy, ma nastąpić odejście od rygorystycznego wymogu posiadania wyższego wykształcenia przy zatrudnianiu w sądzie i dopuszczenie matury, ale tylko na stanowiskach: tzw. migratora ksiąg wieczystych, kasjera oraz protokolanta. Wymóg wyższych studiów sprawił, że w dużych sądach zaczyna brakować personelu. – To akurat dobra zmiana, ale niewystarczająca, gdyż pracownik sądu jest dzisiaj protokolantem, a jutro zajmuje się zupełnie czym innym – uważa sędzia Kuracka. – To nie jest aż taki problem – twierdzi sędzia Łochowski. – Można przecież tak zorganizować pracę, że protokołowaniem zajmują się przez cały tydzień te same osoby. [ramka][b] Komentuje Marian Wstawski, Związek Zawodowy Pracowników Wymiaru Sprawiedliwości RP:[/b] Stanowczo sprzeciwiamy się zamiarom pozbawienia ok. 20- tysięcznej rzeszy pracowników sądów i prokuratury statusu urzędników państwowych, co wynika z projektu nowej ustawy autorstwa Ministerstwa Sprawiedliwości. Jeżeli sprzeciw naszego związku nie zostanie uwzględniony, podejmiemy akcje protestacyjne w celu obrony posiadanych od dziesięcioleci praw. Zakres naszych obowiązków nie uległ właściwie żadnej zmianie, są one bardzo podobne do tych, które obowiązują urzędników państwowych, służbę cywilną. Z niezrozumiałych dla nas powodów Ministerstwo Sprawiedliwości zamierza uregulować nasz status inaczej, na wzór sektora prywatnego. [/ramka] [ramka][b]Zobacz:[/b] -> [b][link= projekt ustawy o pracownikach sądów i prokuratury[/link] [/b] -> [b][link= projektu[/link][/b][/ramka] [ramka][b][link= ten artykuł[/link][/b][/ramka] Ministerstwo Sprawiedliwości; O ministerstwie; Dziennik Urzędowy Ministra Sprawiedliwości z lat 2018-2023; 2022; Zarządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 sierpnia 2022 r. w sprawie powołania komisji konkursowej do przeprowadzenia konkursu na aplikację sędziowską i aplikację prokuratorską w 2022 roku Klawisze dostępności (ALT+9) Rejestr zmian Redakcja BIP Mapa serwisu Sąd Rejonowy w Sosnowcu ogłasza nabór kandydatów na staż urzędniczy w drodze konkursu Zarządzenie Nr Kdr. 11/110/1101/ 19 /17 z dnia 19 września 2017 r. Dyrektora Sądu Rejonowego w Sosnowcu Na podstawie art. 31a § 1 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych ( Dz. U. z 2015 r., poz. 133 ze zm.) oraz na podstawie § 2, § 3 i § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 stycznia 2008 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu przeprowadzania konkursów na staż urzędniczy w sądzie i prokuraturze ( Dz. U. z 2014 r., poz. 400) w zw. z art. 3 b ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratur ( Dz. U. z 2015 r. poz. 1241) Dyrektor Sądu Rejonowego w Sosnowcu ogłasza konkurs na stanowisko urzędnika sądowego – stażystę docelowo protokolanta sądowego w Sądzie Rejonowym w Sosnowcu Konkurs ma na celu sprawdzenie wiedzy, umiejętności, predyspozycji oraz zdolności ogólnych kandydatów, niezbędnych do wykonywania obowiązków urzędnika. Nazwa i adres pracodawcy: Dyrektor Sądu Rejonowego w Sosnowcu ul. 1-go Maja 19; 41 – 200 Sosnowiec Oznaczenie konkursu: Kdr. 11/110/1101/ 19 /17 z dopiskiem „Konkurs na stażystę” Określenie wolnych stanowisk pracy: 1( jeden) etat – w pełnym wymiarze czasu pracy, stażysta – docelowo stanowisko urzędnicze: protokolanta sądowego Wymagania: Kandydat powinien: posiadać wykształcenie średnie z maturą; mile widziane wykształcenie wyższe kierunkowe (administracyjne) lub pokrewne; posiadać pełną zdolność do czynności prawnych; posiadać nieposzlakowaną opinię; być osobą niekaraną za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe; przeciwko kandydatowi nie jest prowadzone postępowanie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe; posiadać stan zdrowia kandydata pozwalający na zatrudnienie na określonym stanowisku; Ponad to: bardzo dobrą znajomość obsługi komputera (Word, Excel); bardzo dobrą znajomość języka polskiego oraz ortografii języka polskiego; umiejętność biegłego pisania na klawiaturze komputerowej; umiejętność redagowania prostych pism; kreatywność; komunikatywność; dyspozycyjność; odporność na stres; wiedzę ogólna na temat sądownictwa; wysoki poziom kultury osobistej; umiejętność pracy w zespole; umiejętność sprawnego oraz samodzielnego działania; bardzo dobrą organizację pracy; znajomość ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, Rozporządzenia „Regulamin urzędowania sądów powszechnych, Zarządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie organizacji i zakresu działania sekretariatów sądowych i innych działów administracji sądowej, Ustawy o pracownikach sądów i prokuratury. Pozostałe wymagania określa art. 2 pkt 1 – 6 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998r. o pracownikach sądów i prokuratur ( Dz. U. z 2015r. poz. 1241). Przebieg procesu rekrutacji: Etap I – selekcja wstępna zgłoszeń kandydatów pod kątem spełnienia wymagań formalnych przystąpienia do konkursu Etap III – rozmowa kwalifikacyjna w tym praktyczny sprawdzian umiejętności biegłego pisania na klawiaturze oraz znajomości ortografii języka polskiego Etap II – test z wiedzy ogólnej o sądownictwie m. in. znajomość: Konstytucji (z dn. DZ. U. nr 78 poz. 483 z 1997r. z późn. zm.); Ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych (z dn. DZ. U z późn. zm.); Rozporządzenia MS – Regulamin urzędowania sądów powszechnych (z dn. DZ U. z późn. zm.); Zarządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie organizacji i zakresu działania sekretariatów sądowych i innych działów administracji sądowej (z dn. DZ. Urz. MS nr 5 poz. 22 z 2003r. z późn. zm.); Ustawy o pracownikach sądów i prokuratury (z dn. DZ. U. z późn. zm.) Główne obowiązki i czynności na stanowisku: protokołowanie na rozprawach; wykonywanie czynności kancelaryjnych związanych z prowadzeniem spraw sądowych; wykonywanie innych prac administracyjno – biurowych; redagowanie pism; gromadzenie i przechowywanie dokumentacji; obsługa urządzeń biurowych; Dokumenty jakie należy złożyć aby przystąpić do konkursu: Podanie o pracę – list motywacyjny (życiorys) aktualne zdjęcie (może być to nadruk na kwestionariusz osobowy osoby ubiegającej się o zatrudnienie – (pobierz) kserokopia świadectwa lub dyplomu stwierdzającego wymagane wykształcenie; opinie i referencje, rekomendacje z poprzednich zakładów pracy oświadczenie kandydata o niekaralności za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe oraz o nie prowadzeniu wobec kandydata postępowania o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe oświadczenie kandydata o wyrażeniu zgody na przetwarzanie danych osobowych zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997r. o ochronie danych osobowych (Dz U. z późn. zm.) oświadczenie o posiadaniu pełnej zdolności do czynności prawnych; kopię dokumentu potwierdzającego zatrudnienie z ostatniego miejsca pracy (świadectwo pracy, zaświadczenie z Urzędu Pracy); Oferty należy składać w terminie do dnia 3 października 2017r. 1) osobiście w Oddziale Administracyjnym Sądu Rejonowego w Sosnowcu mieszczącego się w budynku Sądu przy ul. 1-go Maja 19 pok. 56 II piętro – adresowane na: Dyrektora Sądu Rejonowego w Sosnowcu z dopiskiem Kdr. 11/110/1101/ 19 /17 „Konkurs na stażystę”. Sekretariat czynny jest w poniedziałki od - a w pozostałe dni tj. od wtorku do piątku w godzinach od do 2) drogą pocztową Za datę złożenia aplikacji uważa się datę stempla pocztowego. Jednocześnie informujemy, iż I etap postępowania konkursowego rozpoczyna się po 7-miu dniach od terminu określonego do złożenia ofert. Oferty złożone po terminie nie będą rozpatrywane. Lista kandydatów spełniających wymogi formalne – zakwalifikowanych do drugiego etapu konkursu zostanie umieszczona na stronie BIP – stronie internetowej Podanie informacji do publicznej wiadomości w sposób wyżej opisany stanowi podstawowy sposób zawiadomienia kandydata o miejscu, dacie i czasie kolejnych etapów konkursu. Szczegóły dotyczące przebiegu procesu konkursu i jego poszczególnych etapów określa Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dn. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu przeprowadzania konkursów na staż urzędniczy w sądzie i prokuraturze (Dz. U z z późn. zm.) Dyrektor Sądu Rejonowego w Sosnowcu Andrzej Błaszczak -/ na oryginale właściwe podpisy/- Rejestr zmian strony Konkurs na stażystę - protokolant sądowy - OGŁOSZENIE Podmiot udostępniający informację Sąd Rejonowy w Sosnowcu Pierwsza publikacja Chmielewska Alina 2017-09-19 15:59:07 Aktualizacja publikacji Chmielewska Alina 2017-09-19 16:04:14 Wytworzenie publikacji Chmielewska Alina 2017-09-19 16:04:01 Zatwierdzenie Chmielewska Alina 2017-09-19 16:04:01 Rejestr zmian

w przedmiocie przedstawienia wniosku o mianowanie egzaminowanego aplikanta aplikacji sędziowskiej na stanowisko asesora sądowego Na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 2a ustawy z 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa (Dz. U. z 2019 r. poz. 84, ze zm.) w związku z brakiem sprzeciwu wobec mianowania Pani Anny Marii Lesińskiej na stanowisko

Nabór, szkolenie oraz egzamin końcowy były przeprowadzane przez sąd apelacyjny. Aplikant miał status pracownika sądu rejonowego lub odbywał tzw. aplikację pozaetatową. W szkoleniu brało udział znacznie więcej aplikantów niż obecnie, którzy jednak nie mieli gwarancji zatrudnienia. Obecnie za aplikację odpowiedzialna jest jedna, specjalnie do tego powołana instytucja państwowa. W obecnym systemie potencjalny pracodawca nie zajmuje się szkoleniem kandydata. Wzmacnia to transparentność w naborze na ważne stanowiska publiczne. Takie rozwiązanie jest również uzasadnione z powodów ekonomicznych. Skoro jeden rocznik aplikacji sędziowskiej liczy przeciętnie 100 osób, a prokuratorskiej 50, to równoczesne szkolenie kilku takich roczników przez jeden ośrodek szkoleniowy jest naturalne i oczywiste. Tworzonenie i realizowanie programu aplikacji Aplikacja sędziowska prowadzona jest według jednolitego programu szkolenia. Program określa, poza tematyką zajęć i liczbą godzin, metody szkoleniowe. Zgodnie z programem wykład stał się wyjątkiem. Dominują ćwiczenia, symulacje rozpraw, zajęcia prowadzone metodą sokratejską. są to powszechnie obecnie akceptowane formy szkoleniowe stosowane wobec osób dorosłych. Kilku wykładowców prowadzących jednocześnie te same zajęcia określonymi metodami, zmuszonych jest do opracowania wspólnego konspektu zajęć. Jednolitego stosowania szczegółowego programu pilnują sami aplikanci. Umiejętności stosowania prawa przez aplikantów weryfikowane są co miesiąc podczas pisemnego sprawdzianu wiedzy, który zamyka każdy cykl składający się z zajęć w Krakowie i praktyk powiązanych z tematyką zajęć. Sprawdzian polega na opracowaniu decyzji procesowej, np. wyroku z uzasadnieniem, na podstawie autentycznych akt sądowych. Zakodowane prace są poprawiane przez kilkuosobową komisję. Toczy się spór o to, czy należy brać pod uwagę jedynie ocenę ze sprawdzianu zaliczonego, czy też średnią z obydwu sprawdzianów, a od tego może zależeć, czy aplikant aplikacji ogólnej dostanie się na aplikację specjalistyczną. Stanowisko Krajowej Szkoły i Ministra Sprawiedliwości było odmienne od tego, które następnie zajął Naczelny Sąd Administracyjny. KrSzkSiPU mówi, że do sumy ocen ze sprawdzianów wlicza się ocenę z zaliczonego sprawdzianu, a rozporządzenie przewiduje w takiej sytuacji wzięcie pod uwagę średniej arytmetycznej z ocen uzyskanych ze sprawdzianu w pierwszym i poprawkowym terminie. Sprawdzianów nie może być bowiem więcej niż cykli szkoleniowych. Tymczasem sądy administracyjne uznały, że zaliczony sprawdzian to taki, z którego aplikant uzyskał pozytywną ocenę. Stanowisko to jest wiążące dla Dyrektora Krajowej Szkoły tylko w tych sprawach, w których zapadły wyroki. W pozostałych przypadkach, Dyrektor musi zastosować przepis rozporządzenia. Ogłaszając w dniu r. listę klasyfikacyjną aplikantów aplikacji ogólnej Dyrektor zastosował przepis rozporządzenia, który sąd administracyjny uznał za sprzeczny z ustawą. Osoby niezgadzające się z tą interpretacją przepisów mają prawo do złożenia odwołania od niekorzystnej dla nich decyzji, a w przypadku nieuwzględnienia go przez Ministra Sprawiedliwości, skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. ------------------------------------------------------------------------------------- Więcej informacji o funkcjonowaniu Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury w wywiadzie z Rafałem Dzyrem zastępcą Dyrektora Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury ds. Aplikacji, opublikowanym na stronie Kwartalnika Stowarzyszenia Sędziów Polskich IUSTITIA. ------------------------------------------------------------------------------------ Wszystkim absolwentom przygotowującym się do egzaminów wstępnych polecamy program LEX PRZED APLIKACJĄ, który daje niezbędną wiedzę, ale też pomaga szybko ją zweryfikować.

Minister Sprawiedliwości na podstawie art. 78 ust. 8 i art. 78a ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2020 r. poz. 1651, z późn. zm.) w porozumieniu z Naczelną Radą Adwokacką wyznacza termin egzaminu adwokackiego dla osób, które odbyły aplikację adwokacką i otrzymały zaświadczenie o jej odbyciu oraz dla osób, o których mowa w art. 66 ust. 2 ustawy - Prawo o adwokaturze, tj.: doktorów nauk prawnych, osób, które przez okres co najmniej 4 lat w okresie nie dłuższym niż 6 lat przed złożeniem wniosku o dopuszczenie do egzaminu były zatrudnione na stanowisku referendarza sądowego, starszego referendarza sądowego, asystenta prokuratora, asystenta sędziego lub były zatrudnione w Sądzie Najwyższym, Trybunale Konstytucyjnym lub w międzynarodowym organie sądowym, w szczególności w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej lub Europejskim Trybunale Praw Człowieka i wykonywały zadania odpowiadające czynnościom asystenta sędziego, osób, które po ukończeniu wyższych studiów prawniczych przez okres co najmniej 4 lat w okresie nie dłuższym niż 6 lat przed złożeniem wniosku o dopuszczenie do egzaminu wykonywały na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej przez adwokata lub radcę prawnego w kancelarii adwokackiej, zespole adwokackim, spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej, komandytowej lub komandytowo-akcyjnej, o których mowa w art. 4a ust. 1 ustawy – Prawo o adwokaturze, lub kancelarii radcy prawnego, spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej, komandytowej lub komandytowo-akcyjnej, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych, osób, które po ukończeniu wyższych studiów prawniczych przez okres co najmniej 4 lat w okresie nie dłuższym niż 6 lat przed złożeniem wniosku o dopuszczenie do egzaminu były zatrudnione w urzędach organów władzy publicznej i wykonywały wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej na rzecz tych urzędów, osób, które po ukończeniu aplikacji legislacyjnej przez okres co najmniej 4 lat w okresie nie dłuższym niż 6 lat przed złożeniem wniosku o dopuszczenie do egzaminu były zatrudnione w urzędach organów władzy publicznej lub w państwowych jednostkach organizacyjnych i wykonywały wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane z tworzeniem projektów ustaw, rozporządzeń lub aktów prawa miejscowego, osób, które zdały egzamin sędziowski, prokuratorski, notarialny lub komorniczy, osób, które zajmują stanowisko radcy Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, osób, które w terminie określonym w art. 69b ustawy – Prawo o adwokaturze nie złożyły wniosku o wpis na listę adwokatów, osób, o których mowa w art. 73 ust. 2 ustawy – Prawo o adwokaturze; na dzień 10 maja 2022 r. godz. – część pierwsza, obejmująca rozwiązanie zadania z zakresu prawa karnego, na dzień 11 maja 2022 r. godz. – część druga, obejmująca rozwiązanie zadania z zakresu prawa cywilnego lub rodzinnego, na dzień 12 maja 2022 r. godz. – część trzecia, obejmująca rozwiązanie zadania z zakresu prawa gospodarczego oraz na dzień 13 maja 2022 r. godz. – część czwarta i piąta, obejmująca rozwiązanie zadań z zakresu prawa administracyjnego i z zakresu zasad wykonywania zawodu lub zasad etyki. Zgodnie z treścią art. 78a ust. 2 ustawy – Prawo o adwokaturze, wniosek o dopuszczenie do egzaminu adwokackiego aplikanci adwokaccy składają do komisji egzaminacyjnej na obszarze właściwości okręgowej rady adwokackiej, w której odbyli aplikację adwokacką. Osoby uprawnione do przystąpienia do egzaminu adwokackiego bez odbycia aplikacji składają wniosek do komisji egzaminacyjnej na obszarze właściwości okręgowej rady adwokackiej właściwej ze względu na ich miejsce zamieszkania, a w przypadku braku miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - do wybranej komisji egzaminacyjnej. Egzamin adwokacki zostanie przeprowadzony przez komisje egzaminacyjne mieszczące się w siedzibach okręgowych rad adwokackich w: I. Białymstoku ul. Przejazd 2A, kod 15-430, dla obszaru właściwości Okręgowych Rad Adwokackich w: Białymstoku obejmującej swym zasięgiem działania powiaty: augustowski, białostocki, bielski, grajewski, hajnowski, kolneński, łomżyński, moniecki, sejneński, siemiatycki, sokólski, suwalski, węgorzewski, wysokomazowiecki, zambrowski, ełcki, giżycki, gołdapski, olecki, piski i miasta na prawach powiatu: Białystok, Łomża, Suwałki; Olsztynie obejmującej swym zasięgiem działania powiaty: olsztyński, bartoszycki, lidzbarski, iławski, ostródzki, nidzicki, szczycieński, mrągowski, kętrzyński i miasto na prawach powiatu: Olsztyn; Siedlcach obejmującej swym zasięgiem działania powiaty: bialski, garwoliński, łosicki, łukowski, miński, parczewski, radzyński, siedlecki, sokołowski, węgrowski, oraz gmina Kołbiel z powiatu otwockiego, gmina Poświętne, Jadów, Strachówka z powiatu wołomińskiego, Kłoczew z powiatu ryckiego, Hanna z powiatu włodawskiego i miasta na prawach powiatu: Biała Podlaska i Siedlce. II. Gdańsku ul. Chlebnicka 48/51, kod 80-830, dla obszaru właściwości Okręgowych Rad Adwokackich w: Gdańsku obejmującej swym zasięgiem działania powiaty: gdański, kartuski, kościerski, kwidzyński, malborski, nowodworski, pucki, starogardzki, sztumski, tczewski, wejherowski, braniewski, elbląski, oraz gminy: Kisielice i Susz z powiatu iławskiego, gminę Orneta z powiatu lidzbarskiego i miasta na prawach powiatu: Gdańsk, Gdynia, Sopot, Elbląg; Koszalinie obejmującej swym zasięgiem działania powiaty: koszaliński, białogardzki, bytowski, kołobrzeski, sławieński, drawski, szczecinecki, świdwiński, słupski, człuchowski, lęborski i miasta na prawach powiatu: Koszalin, Słupsk. III. Katowicach ul. Gliwicka 17, kod 40-079, dla obszaru właściwości Okręgowych Rad Adwokackich w: Katowicach obejmującej swym zasięgiem działania powiaty: będziński, bieruńsko-lędziński, mikołowski, pszczyński, gliwicki, raciborski, rybnicki, tarnogórski, wodzisławski, zawierciański, olkuski, chrzanowski i miasta na prawach powiatu: Katowice, Bytom, Chorzów, Dąbrowa Górnicza, Jaworzno, Mysłowice, Tychy, Gliwice, Jastrzębie Zdrój, Ruda Śląska, Rybnik, Zabrze, Żory, Siemianowice Śląskie, Sosnowiec, Świętochłowice, Piekary Śląskie; Bielsku-Białej obejmującej swym zasięgiem działania powiaty: bielski, cieszyński, oświęcimski, suski, wadowicki, żywiecki i miasto na prawach powiatu: Bielsko-Biała; Częstochowie obejmującej swym zasięgiem działania powiaty: częstochowski, myszkowski, kłobucki, bełchatowski, opoczyński, piotrkowski, radomszczański, tomaszowski, lubliniecki, oleski i miasta na prawach powiatu: Częstochowa i Piotrków Trybunalski; Opolu obejmującej swym zasięgiem działania powiaty: brzeski, głubczycki, kędzierzyńsko-kozielski, kluczborski, krapkowicki, namysłowski, nyski, opolski, prudnicki, strzelecki i miasto na prawach powiatu: Opole. IV. Kielcach ul. Św. Leonarda 1/30, kod 25-310, dla obszaru właściwości Okręgowych Rad Adwokackich w: Kielcach obejmującej swym zasięgiem działania powiaty: buski, jędrzejowski, kazimierski, kielecki, konecki, ostrowiecki, pińczowski, skarżyski, starachowicki, włoszczowski, miechowski i miasto na prawach powiatu: Kielce; Radomiu obejmującej swym zasięgiem działania powiaty: radomski, szydłowiecki, kozienicki, grójecki, białobrzeski, zwoleński, przysuski, lipski i miasto na prawach powiatu: Radom. V. Krakowie ul. Stefana Batorego 17, kod 31-135, dla obszaru właściwości Okręgowej Rady Adwokackiej w: Krakowie obejmującej swym zasięgiem działania powiaty: bocheński, brzeski, dąbrowski, dębicki, gorlicki, krakowski, limanowski, myślenicki, nowosądecki, nowotarski, proszowicki, tarnowski, wielicki, tatrzański i miasta na prawach powiatu: Kraków, Nowy Sącz, Tarnów. VI. Lublinie Al. Racławickie 8, kod 20-037, dla obszaru właściwości Okręgowej Rady Adwokackiej w: Lublinie obejmującej swym zasięgiem działania powiaty: rycki, lubartowski, włodawski, puławski, łęczyński, lubelski, opolski, świdnicki, chełmski, krasnostawski, kraśnicki, hrubieszowski, zamojski, biłgorajski, tomaszowski i miasta na prawach powiatu: Chełm, Lublin, Zamość. VII. Łodzi ul. Wólczańska 199, kod 90-531, dla obszaru właściwości Okręgowej Rady Adwokackiej w: Łodzi obejmującej swym zasięgiem działania powiaty: brzeziński, łaski, łódzki wschodni, łowicki, pabianicki, pajęczański, poddębicki, rawski, sieradzki, skierniewicki, sochaczewski, wieluński, zduńskowolski, zgierski, żyrardowski i miasta na prawach powiatu: Łódź, Skierniewice. VIII. Poznaniu ul. Konopnickiej 15, kod 60-771, dla obszaru właściwości Okręgowych Rad Adwokackich w: Poznaniu obejmującej swym zasięgiem działania powiaty: chodzieski, czarnkowsko-trzcianecki, gnieźnieński, gostyński, grodziski, jarociński, kępiński, kaliski, kolski, koniński, kościański, krotoszyński, leszczyński, międzychodzki, nowotomyski, obornicki, ostrowski, ostrzeszowski, pilski, pleszewski, poznański, rawicki, słupecki, szamotulski, śremski, średzki, turecki, wałecki, wągrowiecki, wieruszowski, wrzesiński, złotowski i miasta na prawach powiatu: Kalisz, Konin, Leszno, Poznań; Zielonej Górze obejmującej swym zasięgiem działania powiaty: zielonogórski, krośnieński, żarski, żagański, nowosolski, świebodziński, międzyrzecki, strzelecko-drezdenecki, gorzowski, sulęciński, słubicki, choszczeński, myśliborski, wolsztyński, wschowski i miasta na prawach powiatu: Zielona Góra i Gorzów Wielkopolski. IX. Rzeszowie ul. Litewska 4/8, kod 35-302, dla obszaru właściwości Okręgowej Rady Adwokackiej w: Rzeszowie obejmującej swym zasięgiem działania powiaty: bieszczadzki, brzozowski, jarosławski, jasielski, janowski, kolbuszowski, krośnieński, leski, leżajski, lubaczowski, łańcucki, mielecki, niżański, opatowski, przemyski, przeworski, ropczycko-sędziszowski, rzeszowski, sanocki, sandomierski, stalowowolski, staszowski, strzyżowski, tarnobrzeski i miasta na prawach powiatu: Krosno, Przemyśl, Rzeszów i Tarnobrzeg. X. Szczecinie ul. Plac Stefana Batorego 3, kod 70-207, dla obszaru właściwości Okręgowej Rady Adwokackiej w: Szczecinie obejmującej swym zasięgiem działania powiaty: goleniowski, gryficki, gryfiński, kamieński, łobeski, policki, pyrzycki, stargardzki i miasta na prawach powiatu: Szczecin, Świnoujście. XI. Toruniu ul. Rynek Staromiejski 17, kod 87-100, dla obszaru właściwości Okręgowych Rad Adwokackich w: Toruniu obejmującej swym zasięgiem działania powiaty: aleksandrowski, brodnicki, chełmiński, golubsko-dobrzyński; grudziądzki, lipnowski, nowomiejski, radziejowski, rypiński, toruński, wąbrzeski, włocławski i miasta na prawach powiatu: Grudziądz, Toruń, Włocławek; Bydgoszczy obejmującej swym zasięgiem działania powiaty: bydgoski, chojnicki, inowrocławski, mogileński, nakielski, świecki, sępoleński, tucholski, żniński i miasto na prawach powiatu: Bydgoszcz; Płocku obejmującej swym zasięgiem działania powiaty: płocki, sierpecki, płoński, gostyniński, ciechanowski, mławski, kutnowski, łęczycki, działdowski, pułtuski, żuromiński i miasto na prawach powiatu: Płock. XII. Warszawie Al. Ujazdowskie 49, kod 00-536, dla obszaru właściwości Okręgowej Rady Adwokackiej w: Warszawie obejmującej swym zasięgiem działania powiaty: grodziski, legionowski, makowski, ostrołęcki, ostrowski, otwocki, piaseczyński, pruszkowski, przasnyski, warszawski zachodni, nowodworski, wołomiński, wyszkowski oraz gmina Sulejówek z powiatu mińskiego i miasta na prawach powiatu: Ostrołęka, Warszawa. XIII. Wrocławiu ul. Sądowa 4, kod 50-046, dla obszaru właściwości Okręgowych Rad Adwokackich w: Wrocławiu obejmującej swym zasięgiem działania powiaty: górowski, głogowski, jaworski, legnicki, lubiński, milicki, oleśnicki, oławski, polkowicki, strzeliński, średzki, trzebnicki, wołowski, wrocławski, złotoryjski i miasta na prawach powiatu: Wrocław, Legnica; Wałbrzychu obejmującej swym zasięgiem działania powiaty: bolesławiecki, dzierżoniowski, jeleniogórski, kamiennogórski, lwówecki, kłodzki, lubański, świdnicki, wałbrzyski, ząbkowicki, zgorzelecki i miasto na prawach powiatu: Wałbrzych i Jelenia Góra. Wnioski o dopuszczenie do egzaminu adwokackiego należy składać w terminie do dnia 26 marca 2022 r. - przez osoby, o których mowa w art. 66 ust. 2 ustawy - Prawo o adwokaturze oraz w terminie do dnia 19 kwietnia 2022 r. - przez osoby, które odbyły aplikację adwokacką. Zgodnie z art. 57 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego ( z 2021 r. poz. 735, z późn. zm.), jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą. Opłata egzaminacyjna wynosi 2 408 (słownie: dwa tysiące czterysta osiem) złotych. Opłatę należy uiścić na rachunek Ministerstwa Sprawiedliwości (Al. Ujazdowskie 11, 00 - 950 Warszawa) w Narodowym Banku Polskim o nr 77 1010 1010 0400 1922 3100 0000 z dopiskiem: „ imię i nazwisko zdającego - opłata za egzamin adwokacki w 2022 r.". Do wniosku o dopuszczenie do egzaminu adwokackiego należy dołączyć: I. w przypadku osób, które odbyły aplikację adwokacką: 1. zaświadczenie o odbyciu aplikacji adwokackiej, 2. oryginał dowodu uiszczenia opłaty za egzamin adwokacki. II. w przypadku osób, o których mowa w art. 66 ust. 2 ustawy – Prawo o adwokaturze odpowiednio: 1. kwestionariusz osobowy, 2. życiorys, 3. dokument zaświadczający uzyskanie stopnia naukowego doktora nauk prawnych, 4. kopię dokumentu potwierdzającego ukończenie wyższych studiów prawniczych w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskania tytułu magistra lub zagranicznych studiów prawniczych uznanych w Rzeczypospolitej Polskiej, 5. dokumenty zaświadczające co najmniej 4-letni okres zatrudnienia, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 2 ustawy – Prawo o adwokaturze, na stanowiskach referendarza sądowego, starszego referendarza sądowego, asystenta prokuratora lub asystenta sędziego, a w przypadku osób, które były zatrudnione w Sądzie Najwyższym, Trybunale Konstytucyjnym lub w międzynarodowym organie sądowym, w szczególności w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej lub Europejskim Trybunale Praw Człowieka i wykonywały zadania odpowiadające czynnościom asystenta sędziego – również dokumenty określające zakres ich obowiązków, 6. dokumenty zaświadczające co najmniej 4-letni okres wykonywania na podstawie umowy o pracę lub umów cywilnoprawnych wymagających wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związanych ze świadczeniem pomocy prawnej przez adwokata lub radcę prawnego w kancelarii adwokackiej, zespole adwokackim, spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej, komandytowej lub komandytowo-akcyjnej, o których mowa w art. 4a ust. 1 ustawy – Prawo o adwokaturze, lub kancelarii radcy prawnego, spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej, komandytowej lub komandytowo-akcyjnej, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych, 7. dokumenty zaświadczające co najmniej 4-letni okres zatrudnienia w urzędach organów władzy publicznej i wykonywania wymagających wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związanych ze świadczeniem pomocy prawnej na rzecz tych urzędów, 8. dokument zaświadczający o ukończeniu aplikacji legislacyjnej oraz dokumenty zaświadczające co najmniej 4-letni okres zatrudnienia w urzędach organów władzy publicznej lub w państwowych jednostkach organizacyjnych i wykonywania wymagających wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związanych z tworzeniem projektów ustaw, rozporządzeń lub aktów prawa miejscowego, 9. dokument zaświadczający uzyskanie pozytywnego wyniku z egzaminu sędziowskiego, prokuratorskiego, notarialnego lub komorniczego, 10. dokumenty potwierdzające zatrudnienie na stanowisku radcy Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, 11. oryginał dowodu uiszczenia opłaty za egzamin adwokacki, 12. 3 zdjęcia zgodnie z wymaganiami obowiązującymi przy wydawaniu dowodów osobistych. Informacja dla zdających będących osobami niepełnosprawnymi i matkami karmiącymi: Zgodnie z treścią § 9 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 grudnia 2013 roku w sprawie przeprowadzania egzaminu adwokackiego (Dz. U. z 2016 r. poz. 112), czas trwania każdej części egzaminu adwokackiego zostaje wydłużony o połowę w przypadku zdającego będącego osobą niepełnosprawną, który wraz z wnioskiem o dopuszczenie do egzaminu adwokackiego złoży: 1) kopię orzeczenia potwierdzającego niepełnosprawność w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych ( z 2020 r. nr 127 z w okresie przeprowadzania egzaminu; 2) zaświadczenie lekarskie stwierdzające wynikające z niepełnosprawności trudności w wykonywaniu w toku egzaminu adwokackiego czynności technicznych, takich jak: a) odczytywanie tekstu, b) zapisywanie rozwiązań zadań odręcznie lub przy użyciu sprzętu komputerowego, c) obsługa sprzętu komputerowego - wystawione przez lekarza specjalistę właściwego ze względu na charakter niepełnosprawności; 3) oświadczenie o wyrażeniu zgody na przetwarzanie danych osobowych, o których mowa w pkt 1 i 2. Natomiast stosownie do treści § 9 ust. 5-8 ww. rozporządzenia, zdająca karmiąca dziecko piersią ma prawo do dwóch półgodzinnych przerw w czasie trwania każdego dnia egzaminu adwokackiego. Zdająca karmiąca więcej niż jedno dziecko w czasie trwania każdego dnia egzaminu adwokackiego ma prawo do dwóch przerw, po 45 minut każda. Przerwy na karmienie na wniosek zdającej mogą być udzielane łącznie. Wykorzystane przez zdającą przerwy na karmienie nie podlegają wliczaniu do czasu trwania danego dnia egzaminu adwokackiego. Uprawnienie to przysługuje zdającej, która wraz z wnioskiem o dopuszczenie do egzaminu adwokackiego złoży wniosek o przyznanie tego uprawnienia oraz zaświadczenie lekarskie potwierdzające fakt karmienia dziecka piersią. Zdającej, u której poród nastąpi po złożeniu wniosku o dopuszczenie do egzaminu adwokackiego, uprawnienie to przysługuje, jeżeli złoży wniosek o jego przyznanie oraz zaświadczenie lekarskie potwierdzające fakt karmienia dziecka piersią najpóźniej na 3 dni przed rozpoczęciem egzaminu adwokackiego. Tytuł Wersja Dane zmiany / publikacji Ogłoszenie o egzaminie adwokackim w 2022 r. 13:28 Justyna Chudek Aby uzyskać archiwalną wersję należy skontaktować się z Redakcją BIP

W obecnie obowiązującym stanie prawnym wyróżniamy trzy grupy pracowników urzędów państwowych: 1) urzędnicy państwowi mianowani, 2) urzędnicy państwowi zatrudnieni na podstawie umowy o pracę, 3) pracownicy nie będący urzędnikami państwowymi. W grupie urzędników nic mianowanych ustawodawca wyróżnił dwie szczególne podgrupy

Starosta ogłosił nabór na wolne stanowisko pracy w wydziale finansowym. Przyszły pracownik miał się zajmować sprawami związanymi z rozrachunkami oraz rozliczeniami podatków od towarów i usług. Wpłynęły dwie aplikacje. Kilka dni później przeprowadzono rozmowę kwalifikacyjną z kandydatami. Marek A. (dane zmienione) uzyskał z niej mniej punktów, więc na stanowisko wybrano jego konkurenta. Wniósł on skargę do sądu administracyjnego, w której wskazywał na naruszenie przepisów ustawy o pracownikach samorządowych (ups). Odpowiadając na zarzuty, starosta wskazał, że rozmowa kwalifikacyjna obejmował nie tylko informacje zawarte w aplikacjach kandydatów, ale także kwestie bezpośredniego kontaktu, wiedzę o powiecie i zadaniach wydziału. Organ uznał jednak, że Marek A. nie spełnił niezbędnego wymogu dotyczącego znajomości przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. WSA stwierdził bezskuteczność, ale starosta się nie zgadzał Wojewódzki Sąd Administracyjny ocenił, że skarga była zasadna, ponieważ dokumentacja konkursowa nie odpowiadała ustawowym wymogom. Protokół nie dawał bowiem jasnej i przejrzystej odpowiedzi na pytanie o zastosowane metody i techniki naboru oraz nie uzasadniał, dlaczego każdy z kandydatów uzyskał daną liczbę punktów. Sąd uznał więc, że doszło do rażącego naruszenia zasady otwartości i przejrzystości konkursu, które miało wpływ na jego rozstrzygnięcie. Z dokumentacji nie wynikało czy zadano kandydatom pytania, a jeśli tak, to jakiej treści i w jakim zakresie miały one związek z ogłoszeniem o naborze i wymaganiami. Nie było też wiadomo, jak kandydat odpowiedział na pytania i czy w ogóle to uczynił. Tym samym sąd uznał, że organ dopuścił się naruszenia art. 14 ust. 2 pkt 3 i 4 ups i art. 11 ups. To zaś stanowiło wystarczającą podstawę do stwierdzenia bezskuteczności podjętej czynności. Starosta nie zgodził się takim rozstrzygnięciem sprawy i wniósł skargę kasacyjną, w której zarzucił, że WSA przypisał procedurze rekrutacyjnej wymogi nieznane ustawie i znacznie ją sformalizował. Czytaj także: WSA: Trzeba mieć dowód, że kandydat wie o terminie posiedzenia komisji konkursowej >>> Zwycięzca powinien uczestniczyć w postępowaniu Sprawą zajął się Naczelny Sąd Administracyjny, który wskazał, że przedmiotem skargi jednego z kandydatów była czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Niezależnie od podniesionych zarzutów, wystąpiła jednak przesłanka stwierdzenia nieważności postępowania przed sądem pierwszej instancji. Powinien on bowiem z urzędu zawiadomić o toczącym się postępowaniu kandydata, który wygrał nabór. W kontrolowanej procedurze naboru na wolne stanowisko pracy w starostowie uczestniczyło bowiem dwóch kandydatów. Tymczasem w postępowaniu sądowym brał udział tylko jeden z nich - Marek A. Postępowanie przed WSA było nieważne Zgodnie z art. 33 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ppsa), osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest jego uczestnikiem na prawach strony. Z kolei art. 12 ppsa wskazuje, że ilekroć w tej ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania. Jednakże zwycięzca konkursu nie uczestniczył w postępowaniu przed WSA, więc został on pozbawiony możności obrony swoich praw. Tym samym zrealizowała się przesłanka nieważności postępowania z art. 183 §2 pkt 5 ppsa. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rozpoznanie zarzutów wskazanych w skardze kasacyjnej byłoby przedwczesne i uchylił wyrok WSA w Szczecinie. Teraz sąd ten będzie musiał zająć się niniejszą sprawą jeszcze raz. Wyrok NSA z 27 maja 2020 r., sygn. akt I OSK 1705/19 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Linki w tekście artykułu mogą odsyłać bezpośrednio do odpowiednich dokumentów w programie LEX. Aby móc przeglądać te dokumenty, konieczne jest zalogowanie się do programu. Dostęp do treści dokumentów w programie LEX jest zależny od posiadanych licencji.

funkcja urzędnika sądu ★★★ JUDYKAT: daw. orzeczenie, wyrok sądu ★★★★★ oona: KARANIE: domena sądu ★★ KULUARY: boczne sale teatru, sądu ★★★ KURATOR: opiekun z sądu ★★★ ŁAWNICY: członkowie sądu przysięgłych ★★★ Nonac71: ARBITRAŻ: postępowanie sądu rozjemczego ★★★ PODSĘDEK: niezal. od

Jak zostać urzędnikiem stanu cywilnego? Podpowiadamy, jakie kryteria trzeba spełnić starając się o stanowisko kierownika urzędu stanu cywilnego?Jak zostać urzędnikiem stanu cywilnego?Jak zostać urzędnikiem stanu cywilnego? Wielu osobom marzy się stabilna praca w urzędzie. Starając się o pracę w urzędzie, również urzędzie stanu cywilnego należy spełnić pewne kryteria. Kandydat na urzędnika musi być obywatelem polskim, mieć ukończone 18 lat i posiadać pełną prawa publiczne. Poza tym powinien wyróżniać się nieskazitelnym charakterem, mieć odpowiednie wykształcenie, stan zdrowia pozwalający na zatrudnienie na określonym stanowisku i odbyć aplikację administracyjną. Wymagań nie jest wiele. Sprawa komplikuje się przy staraniu się o stanowisko kierownika urzędu stanu urzędu stanu cywilnego - wymaganiaUrzędy stanu cywilnego wchodzą w skład urzędów gminy, a obszar gminy stanowi z mocy prawa również okręg urzędu stanu cywilnego. Kierownikiem urzędu stanu cywilnego jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta, jak wskazują przepisy ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego. Więc aby móc zostać kierownikiem USC należy pełnić jedną z tych funkcji. Przepisy wymienionej ustawy nakazują w gminach powyżej 50 000 mieszkańców, aby wójt, burmistrz czy prezydent miasta zatrudnił inną osobę na tym stanowisku. Co więcej w gminach poniżej 50 000 mieszkańców ma on prawo ją zatrudnić, decyzja zależy od pisze Infor, aby móc kandydować na stanowisko kierownika urzędu stanu cywilnego (w tym również jego zastępcy) należy spełniać takie kryteria jak:obywatelstwo polskie, pełna zdolność do czynności prawnych i korzystanie z pełni praw publicznych;brak prawomocnego wyroku sądowego za przestępstwo umyślne;nieskalana opinia;stan zdrowia pozwalający na zatrudnienie na tym stanowisku;tytuł magistra uzyskany na studiach prawniczych lub administracyjnych albo ukończone podyplomowe studia administracyjne;co najmniej pięcioletniego stażu pracy na stanowiskach urzędniczych w urzędach lub biurach jednostek samorządu terytorialnego, w służbie cywilnej, urzędach państwowych lub służbie zagranicznej (z wyjątkiem stanowisk pomocniczych i obsługi).Czym zajmuje się kierownik USC? Przede wszystkim sporządza akty stanu cywilnego i prowadzi księgi stanu cywilnego, a także rejestruje wszystkie zdarzenia mające wpływ na zmianę stanu cywilnego osób. Oczywiście udziela również ślubów cywilnych.